Page 652

جلد سوم ٢٣٩ کتاب الکفاله یکی از ضامن دیگر از ضامن شد و حال انکه یکی از ان دو گروی پران دیگر بود و بهر کدام ازان دو گروی و فابین بود پس هلاک شد یکی از ان دو گروی نزد گروگیرنده گفته است امام یوسف رحمه الله تعالی که اگر گروی دویم هلاک شد پس درینصورت دیده شود اگر گرو هند دویم گروی اول خر بود پر گروی دویم هلاک میشود بنصف دین و اگر خیر نبود ہلاک میشود به تمامی دین و ذکر کرده در کتاب دین که بدستی گروی دویم ہلاک میشود بنصف دین و ذکر نکرده خیر بودن و نه خیر بودن گرو دهنده دویم را صحیح همانست که ذکر کرد در کتاب رہن ہمچنانین کو رٹ فتاوای قاضیحان الباب الرابع في كفالة الرجلين باب چهارم ثابت است در بیان احکام ضامنی دو مردان واذا كان الدين على اثنين لاترى وكل واحد منهما كفيل عن صاحبه كما اذا اشتريا منه عبد بالف درهم او اقترضا معا وكفل كل واحد منهما عن صاحبه بامره كان للبايع ان ياخذ ايهما شاء بجميع الالف فما ادى احدهما لم يرجع على شريكه وان عين عن صاحبه حتى يزيد ما يؤديه على النصف او على ما عليه لو كان دون النصف او اكثر فيرجع بالزيادة فلو قال هذا مما كفلت عن صاحبى لم يقبل قوله ما لم يجاوز المؤدى حصته وكذا لا يصرف بينته الى احدهما كذا في المحيط (هدايه و هدايه وفتح القدير و عالمگیری و درمختار و رد المحتار وتنوير الابصار و وقتیکه یک برای ذکره د نفر دینی باشد و ہر کی ضامن شود از طرف رفیق خود چنانکه ایشان خریده باشند یکی از ان بیکر دو غلام بر ہزار درم با قرض گرفته باشند از او یکجا و هر یکی ضامن شد بانی از طرف رفیق خود بامر او در صورت خریدن میرسد فروشنده را که بگیرید وجه آن هزار درم