Page 651

جلد سوم ۲۳۸ كتاب كفاله المديون فقضى الكفيل دين الطالب ثم هلك الرهن فى يد الطالب ذكر في النوازل ان الكفيل يرجع على الاصيل بما كفل وهو كما لويبع شيأ واخذ بالثمن كفيلا بامر المشترى فادى الكفيل الثمن ثم هلك المبيع عند البايع فان الكفيل لا يخاصم البايع لا يرجع عليه انما يخاصم المشترى ثم يرجع المشترى على البايع بما دفع الكفيل اليه (عالمكيرى) بر ذمه مردی دینی بود و بآن گروی داده بود مردی ضامن شده بود بآن دین باذن آن مدیون پس ضامن ادا نمود دین طلب کننده حق را بعد ازان هلاک شد آن گروی در دست طلب کننده حق در کتاب نوازل مذکور است که بدرستی آن ضامن رجوع کند بر ضامن عنه بچیزیکه ضامن شده بآن و این حکم مانند آن است که اگر مردی فروخت چیزیرا و ضامن گرفت بیهای آن بامر خریدار پس ضامن ادا کرد آن بها را بفروشنده بعد از ان آن فروخته شده هلاک شد نزد فروشنده پس بدرستیکه ضامن گفتگو می نکند با فروش شده و نه رجوع کند بر او و جز این نسبت که دعوی کند با خریدار بعد از ان خریدار رجوع کند بر فروشنده بچیزیکه آن ضامن داده آنرا بفروشنده رجل علیه دین لرجل ولمعفيل فاخذ الطالب من الكفيل رهنا ومن الاصيل رهنا واخذ هما بعد الآخر و بكل واحد من الرهنين وفاء بالدين فهلك احد الرهنين عند المرتهن قالابويوسف رح ان هلك الرهن الثانى ان كان لراهن الثانى علم برهن الاول فان الثاني يهلك بنصف الدين وان لم يكن لك يهلك بجميع الدين وذكر في كتاب الرهن ان الثانى يهلك بنصف الدين ولم يذكر العلم والجهل والصحيح ما ذكر فى كتاب الرهن كذا فى فتاوى قاضيخان كتاب الرهن (عالمگيري) مرد یما بر ذمه دیگری دینی بود و بآن کسی ضامن شده بود و طلب کننده حق دو گروی گرفت یکی از