Page 644

جلد سوم کتاب الکفاله ۲۳۱ وکل رجلاجان یعطی فلاناً کفیلا بنفش الموکل ضامنا لما ذا به علیه فاعطی فقضی علی الموکل بمال للمطالب ان یاخذ الکفیل ولیس للکفیل ان یاخذ الوکیل (عالمگیری) کسی وکیل کرد مردی را که بدهد از طرف او برای فلان ضامن نفس را که ضامن باشد آن چیز را که واجب شود بر آن وکیل گیرنده پس آن وکیل ضامن برای آن فلان داد و قاضی حکم کرد بر آن وکیل گیرنده بمالی برای طلب کننده حق درینصورت میرسد طلب کننده حق را اینکه بگیرد ضامن را و نیست مر ضامن را اینکه بگیرد وکیل را وفی المنتقی عن محمد بروایة ابراهیم رح اذا قال ضمنت لفلان عن فلان ما في هذا الكتاب وقال ما في كتابا القاضي باطل او لو قال ضمنت لفلان عن فلان بما عليه في هذا الكتاب فهو جائز كذا في الذخيرة (عالمكيري) در کتاب منتقی مذکور است به روایت ابراهیم رح از امام محمد رحمة الله تعالی که وقتیکه کسی بگوید که ضامنم برای فلان از طرف فلان بچیزیکه درین نوشته است و یا گفت که بچیزیکه در نوشته این قاضی است پس این ضمانتی باطل است و اگر گفت که ضامنم برای فلان از طرف فلان بچیزیکه لازم است بروی در این نوشته پس این رواست همچنین ذکر شده در ذخیره واذا كان اخوس يكتب ويعقل وكتب كفالة على نفسه بنفس او بمال او كفل له رجل بشيء من ذلك وقبل هو في كتاب فذلك جائز كذا في المحيط (عالمكيري) وقتیکه کسی گنگی باشد که نوشته میکند و میداند نوشته کند بنفس خود ضامنی را بنفس کسی یا بمالش یا مردی ضامن شود برای او بیکی از ان دو و او قبول کند در نوشته پس این ضامنی رواست چنین است بمحیط كفل برطلب قضي بالقميه على اصيله لانقطاع اوانه بقى على الكفيل عين الرطب لا يجر العدوان خذ القيمة من الاصيل يمرى الكفيل وان دعا الكفيل الطلب رجع على الاصيل كذا في الكافي (عالمگیری) کسی ضامن شد بخرمانی تر موقاضی حکم نمود پیل رقمت آن جهت مقطع شی آن