Page 645

جلد سوم ۲۳۲ کتاب الکفاله در صعوبت ضامن باقی میماند خود این ما نمیکرد از ان خر ما بمستعیر واگر از مدین قیمت گرفت در خلاصی شود ضامن و اگر ضامن همان خرما را ادا نمود بطلب میکنند روی رجوع کند بر مدیون همچنین ذکر شد در گا اذا کفل رجل عن رجل بمال عليقه اختلف الكفيل والمكفول له والمكفول عنه فاقر الكفيل بمائة دد وادعى المكفول له عشرين دينا را واقر المكفول عنه بكر حنطة فلاشيء على الكفيل والمكفول ولو كان كذلك يحلف كل واحد منهما فان حلفا بريئا عن الدعوى وان حلف احدهما ونكل الا فالذي نكل يلزمه والذي حلف برئ عن الغرم كذا في المحيط (عالمكيري) وقتیکه مردی ضامن شد از طرف دیگر بمالیکه دین بود بر او بعد از ان اختلاف نمودند ضامن وضامن گیرنده وضامن شونده پس ضامن اقرار نمود بصد درم و ضامن گیرنده دعوی نمود ببیست طلا را و ضامن شونده اقرار نمود بیک خروار گندم پس در یصورت هیچ چیز نیست بر ضامن و ضامن شونده و هرگاه امر چنین شد پس هر یکی از ضامن و ضامن شونده سوگند بخورد پس اگر هر دوی ایشان سوگند نمودند هر دو خلاص میشوند از دعوی طلب کننده دین و اگر یکی از ایشان سوگند نمود و منع آورد دیگر ایشان پس کسیکه منع آورد از سوگند نمودن لازم میشود بر او آن دین و کسیکه سوگند نمود خلاص میشود از تاوان همچنین ذکر شده است در کتاب محیط اذا قال الرجل لغيره كفلت لك بنفس فلان ولم يكن المكفول يد على المكفول به شياء لكها جائزة ويجعل في عز الكفيل حضور المكفول به مجلس الحكم مستحقا عليه المطالب فتكون الكفالة واقعة بحق مستحق على الاصيل في زعم الكفيل والملك وكان بمنزلة ما لو كفل عن رجل بمال والمكفول عنه ينكر المال فان خاصم الطالب الكفيل بالنفس القاضي فقال الكفيل لا حق له قبل المكفول به فالقاضي لا يلتفت الى قوله كذا في المحيط (عالمكيري)