Page 593

جلد سوم ۱۹۰ کتاب الکفاله مجلس القاضي وهو ممنوع منه مع رسول القاضي لا يبرا من الكفالة ولو حبس الكفيل في الكفاله فلو كان المكفول به محبوسا في الدين فلا سبيل على الكفيل بالنفس (عالمكيري) کسی که ضامن داده بود نفس خود در بندی بود بدینکه بر ذمه او بوده قاضی او را بپرد نکروا بندی خانه برای خصومت نمودن با طلب کننده حق و ضامن گفت طلب کننده حق را که تحقیق سپردم او را بتوپس اگر گفت آنرا پیش روی قاضی خلاص میشود از ضامنی و اگر گفت در غیر مجلس قاضی و حال انیکہ ضامن منع شده بود از سپردن مطلوب در غیر مجلس قاضی یا فرستاده قاضی خلاص نمیشود از ضامنی و اگر ضامن بندی کرده شد در ضامنی پس اگر آن کسی که ضامن داده بود بنفس خود بندری شد و بود بسبب کشته کی پس هیچ راهی نیست بران ضامن بنفس ولو حبس الكفيل في الكفاله ثم علم ان المكفول به غاب ببعض الامصاريا مر القاضي الطالب ان ياخذ منه كفيلا بنفسه ويخرجه من السجن حتى يجيئ بالمكفول به وكذلك لو حبسه بدین علیه فسال عنه فلم يجد له في هذا المصر مال وكان ماله بخراسان فانه يخرجه ويأمره ان ياخذ منه كفيلا بنفسه على قدر المسافة في يجيئ ليقضي دينه كذا في محيط السر (عالمگیری) و اگر بندی شد ضامن در ضامنی بعد از ان معلوم شد اینکه آن ضامن دهنده غائب است در بعض شهر ها در یصورت قاضی امر کند طلب کننده حق را که بگیرد از ضامن ضامنی را بنفس او و پرون کند او را از بندی زتا اینکه بیاور دان ضامن دهنده را و همچنین اگر قاضی بندی کرد شخصی را بسبب د ینیکه بر او بود و تقاضی پرسید از و ویافت نشد او را مالی درین شهر و مال او در خراسان بود پس بدرستیکه قاضی بیرون کندا و را از بند یخانه و امر کند طلب کننده حق را اینکه بگیرد از و ضامنی را بنفس او بقدر در فتن و آمدن پس برون دال او را ولو کند دین اور همچنین مذکور است در محیط سرخسی و اذا مات المكفول به جازا كان او عبدا برئ الكفيل بالنفس كذا في المعلم وكذلك فامات الكفيل ببرأ لانه لم يبق قادرا على تسليم المكفول بنفسه كذا في الخلاصہ