Page 592

جلد سوم ۱۷۹ كتاب الكفاله ضامن سپارید اور ا در بندی خانه خلاص نمیشود از ضامنی مکر وقتیکه طالب بندى كرده باشد اور ايقضاً بس پاردش در آن بندى خانه خلاص ميشود از ضامنى كفته اند علماء ما رحمها الله تعالى اينكه همين حكم مذكور قوي است که آن مرد دیگر بندى باشد در بندى خانه قاضى ديكر اما اگر بندى باشد در بندى خانه آن قاضى که خصومت واقع شده بودیه نزد او پس تحقیق علما رحمهم اختلاف نموده اند در مابین خود بعضی گفته اند که خلاص نمیشود ضامن از ضامنی و اکثر علماء رحمهم فتوی نموده اند بر اینکه خلاص میشود بسپردن او در بندى خانه قاضاً قول اكثر علماء رحم صحيح است و قياس بر مسئله گذشته میآید اینکه ضامن خلاص شود از ضامنی و قتیکه ضامن و هنده بندى باشد در شهر یکه ضامنی واقع شده باشد در آن شهر در استحسان اگرچه بندر باشد در بندى خانه قاضى ديكر و يا در بنديخانه پادشاه ولو كفل بنفس رجل وهو محبوس ثم حبس فخاصم الطالب الكفيل الى القاضي لا تحبسه فقال الكفيل كفلت به وانت حبسته بندر فلان آخر عليه عن محمد ان القاضي يأمر بإحضار المطلوب حتى يسلمه الكفيل الى المكفولية ثم يعاد الى الحبس (محيط وقاضيخان وعالمكيرى) واگر شخصی ضامن شد بنفس مرد دیگر و حال اینکه آن برد بندى بنود بعد از ان بندى شد پس طلب کننده حق گفتگو نمود با ضامن بنزد آن قاضی که او را بندی نموده بود و ضامن گفت بقاضی اینکه ضامن شده بودیم نفس او و حال اینکه تو بندى نموده اورا بدین فلان شخص دیگر که آن دین بر اوست روایت شده از امام محمد رحم اینکه قاضی امر کند بحاضرا آوردن او از جهت اینکه ضامن بسیار د اور ا بطلب کنندہ حق بعد از ان قاضی پس بگردانی اور ا به نیدی خانه (قاضیخان واذا سلمه إلى السجان على طلب الطالب ببراء هكذا في الخزانة وقاضيخانه وعاليه و در فتاوی مذکور است اینکه وقتی که ضامن بسیار د ضامن دهنده را در بندی خانه بنا بر طلب کننده حق خلاص میشود ضامن از ضامنی همچنین مذکورست در کتاب خیره المكفول به محبوس بدین عليه فاخرجه القاضي الطالب فقال الكفيل قد دفعته اليك فان قال ذلك قدام القاضي برئ من الكفالة وان قال في غيم