Page 490

جلد سوم ۷۷ کتاب الکفالة در مسجد و شاهدان گواهی ندادند باینکه ضامن بسپرد ضامن دهنده را بطلب کننده حق درین صورت ضامنی نفس بر حال خود است و لازم نمیشود مال بر ضامن و اگر ضامن شاهدان گذرانید بر وفا کردن در مسجد و طالب شاهدان نگذرانید ضامن خلاص میشود از ضامنی مال و نفس هر دو و طالب را شکوه کرده نمیشود بر وفا کردن و کلما کفل على انه ان لم يواف به فعليه المال فادى الكفيل انه وافي به لا يصدق ولوکفل بنفسه وقال فان غاب فلم يوافك به فانا ضامن لما عليه فهذا على ان يوافيه بعد الغيبة ( فتح القدير ) و هر وقتیکه شخصی ضامن شد باین شرط که اگر وفا ننمودم بسپردن ضامن دهنده پس لازم باشد بر من آن مال که صاحب حق راست بر او پس ضامن دعوی نمود اینکه من وفا کرده ام بسپردنش راستگوی کرده نمیشود آن ضامن و اگر شخصی ضامن شد بنفس مرد دیگر و گفت که اگر ضامن دهنده غائب شد و بتو نسپردمش پس من ضامنم بچیزیکه لازمست بر او پس این حکم بناء است بر اینکه ضامن وفا نماید بسپردن ضامن دهنده پس از غائب شدن او رجل قال لأخر كفلت لك بنفس فلان فان غاب عنك فانا ضامن لما عليه فغاب المكفول به الى الكوفة ولم يطلب المكفول له ثم دفعه الكفيل اليه بعد رجوعه من الكوفة فالكفيل ضامن للمال لانه علق الكفالة بالغيبة ولوقال قد كفل لك بنفس فلان فان غاب عنك لم اوافك فا نامن لما عليه فقيل ان يوا في لزمه المالي بمنزلة مالو قال ان غاب قبل ان اوافك به (قاضیخان) مردی گفت مرد دیگری را که ضا شدم بنفس فلان که اگر غائب شد از تو پس من ضامنم بآن مال که بر او دین است باز مکفول به غائب شد بکوفه ومکفول له طلب نکرد بعد از ان ضامن دادش او را