Page 489

جلد سوم ۴۷ كتاب الكفالة مال پس درین صورت ضامنی مال باطل میشود برابرست که مطلوب نفي و مال یکی باشد یا دیگرا و اگر طلب كننده حق یکی باشد و آن كس كه حق از و خواسته میشود دو نفر باشد چنانکه صورتش در اول این مسأله مذکورست پس این صورت مختلف فیه است میان شیخین رحمہما الله تعالی چنانکه حکمش در اول مسأله گذشت و لو كفل بنفس رجل إلى لغد على انه ان لم يواف به غدا فى المسجد فعليه المال الذى له عليه وشرط الكفيل على الطالب ان لم يواف الطالب غدا فى المسجد ليقبضه منه فهو برئ ثم التقيا بعد الغد فقال الكفيل قد تغيبت وقال الطالب قد اوفيت لا يصدق احدهما على الآخر والكفالة على الكفيل على حالها والمال لازم على الكفيل وان اقام كل واحد منهما البينة على الموافاة فى المسجد لم يشهد أن الكفيل دفع المكفول به كانت الكفالة بالنفس على حالها ولا يلزم المال على الكفيل ولو اقام الكفيل البينة على الموافاة فى المسجد ولم يقم الطالب البينة برئ الكفيل من المال والنفس لا يصدق الطالب على الموافاة ( قاضيخان ) واگر شخصی ضامن شد بنفس مرد دیگر تا فردا ابا شرطیکه اگر وفا ننمودم بسپردن ضامن دهنده در مسجد پس لازم باشد بر من آن مالیگه ترا ذمیت بر و و ضامن شرط کرد بر طلب کننده حق اینکه اگر تو فردا وفا نکردی در مسجد تا که قبض کنی مال مذکور را از آن مرد پس من خلاص باشم از مال و بعد از ان ملاقات نمودند با هم یکدیگر بعد از فردا پس ضامن گفت که تحقیق تو غائب شدی و فردا حاضر شدی و طلب كننده حق گفت که تحقیق من وفا کرده ام که حاضر شده بودم در مسجد صادق نمیشود یکی از ضامن و صاحب حق بر دیگر خود و ضامنی بر ضامن بر همان حال خود است و مال مذکور لازمست بر ضامن و اگر هر یکی از ایشان شاهدان گذرانید بر وفا نمودن