Page 486

جلد سوم ۲۳ كتاب الكفالة فهو ضامن لما عليه وهو الف فلم يحضره الى ذلك الوقت مع قدرته عليه لزمه المال ولا يبرا عن الكفالة بالنفس فان عجز لا يلزمه المال الا اذا عجز بموت المطلوب او جنونه وموت المطلوب وان ابطل الكفالة بالنفس فانما هو في حق تسليمه الى الطالب لا في حق المال (هدايه وتجر رايق ورد المحتار) اگر شخصی ضامن نفس دیگر شد باین شرطیکه من اگر وفا بنمودم بحاضر نمودنش تا چنین وقت پس ضامنم بچیزیکه لازمست برا و و آن هزار درم است پس ضامن حاضر ننمود او را تا آن وقت با وجود قدرت او سپر دنش آن مال لازم میشود برا و و خلاص نمیشود از ضامنی نفس و اگر مجزا شد از سپردنش آن مال لازم نمیشود برد مگر وقتیکه عاجز شود بمردن مطلوب یا دیوانگی او و مردن مطلوب اگر چه باطل میکند ضامنی نفس را اما جز این نیست که این در حق سپردن او بطالب نه در حق مال رجل كفل بنفس رجل على انه ان لم يواف به في وقت كذا فعليه المال الذى عليه فتغيب الطالب عند محل الاجل فطلبه الكفيل فلم يجده ليدفعه الى الطالب واشهد على ذلك فالمال لازم على الكفيل (قاضيخان ورد المحتار) مردی ضامن نفس مردی دیگر شد باین شرطیکه اگر من و فا ننمودم بحاضر نمودنش در فلان وقت پس لازم باشد بر من آن مالیکه لازم ست بر ذمه او پس طالب عیدیدان حق غائب شد بد تر و آمدن آن وقت و ضامن طلب کرد و نیافت او را تا که بد هداوا ضامن دهنده را با و و شاهدان گرفت بر آن پس آن مال لازمست بر ضامن و كذا لو شرط على الكفيل مكانا فجاء الكفيل بالمكفول به في ذلك المكان وطلب الطالب ليدفعه اليه فتغيب الطالب كان المال لازما على الكفيل وعلى قول المتاخرين