Page 479

جلد سوم ۶۶ کتاب الکفالة دفع میشود از ضامن طلب نمودن او همچنین است در کتاب مبینه وان وقع الاختلاف بين الطالب والكفيل فقال الكفيل لا اعرف مكانه وقال الطالب تعرف مكانه فان كانت له خرجة معروفة يخرج الى موضع معلوم للتجارة في كل وقت فالقول قول الطالب ويؤمر الكفيل بالذهاب الى ذلك الموضع وان لم يكن ذلك معروفا منه فالقول قول الكفيل فان اقام الطالب بينة انه في موضع كذا امر الكفيل بالذهاب الى ذلك الموضع واحضاره (كفايه ونفع الفقر) و اگر اختلاف آمد میان طلب کننده حق و ضامن پس گفت ضامن اینکه نمیشناسم جای شما دهنده را و گفت طلب کننده حق که میشناسی جای او را پس اگر آن شخصی را که ضامن نفس و شده است بر آمدن معلوم بود که می برآمد بآن جای بجهت سوداگری در همه اوقات پس درین صورت معتبر قول طلب کننده حق است و امر کرده شود ضامن را برفتن یعنی بسفر کردن بجانب همان جای و اگر معلوم نبود برآمدنش بجای معروف و معلوم پس درین صورت معتبر قول ضامن است یعنی ضامن امر کرده نشود بسفر نمودن بطلب آن شخص پس اگر طلب کننده حق شاهدان گذرانید که مکفول به یعنی کسیکه ضامن داده بنفس خود در فلان جای است امر کرده شود ضامن را برفتن بسوی آنجای و بحاضر آوردنش وللكفيل منع الأصيل عن السفر ان كانت كفالته حالة ليخلصه عنها اما بالاداء او الابراء ومحل لكفيل بالنفس برده اليه كما في الصغري وان كانت موجلة ليس له ان يمنعه من الخروج قبل حلول الاجل وينبغى ان يقيد بما اذا كانت بامر في البحر و اشباه نظایر) و میرسد ضامن را اینکه منع نماید اصیل را از سفر کردن اگر ضامنی ضامن نی الحال