Page 470

جلد دوم ۵۷ کتاب الكفالة در استحسان و همچنین منعقد میگردد ضامنی بنفس وقتیکه بگوید شخصی ضامن میشدم یا بگو که علی بصیغه التزام یعنی لازم بر تست یا بگوید الی که بمعنی علی است درین مقام یا بگوید عند یعنی نزد من ان ادعى فانكر المدعى عليه فقال رجل ما ادعيت على فلان فعلى فضامن ولو قال ما تدعي فلان كذافى لنا تارية انیتر دعاء المكيّة) اگر شخصی دعوی نمود و مدعی علیه انکار نمود و مردی گفت که آن چیزی که دعوی کرد بر فلان پس آن لازم است بر من درین صورت ضامن میشود و اگر گفت آن چیزی که تو دعوی آن میکنی لازم است بر من ضامن نمیشود همچنان است در کتاب تا تار خانیه ومکد اذا قال انا زعيم به او قبیل او غريم او حميل يلا به وتنوير بخلاف ما اذا قال انا ضابت او کفیل بمعرفته او بمعرفته وفي الفتح عن الواقعات يفتي قال في البحر عن الخلاصة وعليه الفتوى لانه التزم المعرفة دون المطالبة فصار كقوله ناضال على اراد فك عليه اعلان دالا عليه وعلى منزله قال فى البحر واشار الى انه لو قال انا اعرفه لا يكون كفيلا كما في السراج الهدية و همچنین عقد ضامنی منعقد میگردد وقتیکه کسی بگوید که من زعیم بآن یعنی ضامنم یا بگوید کفیلم یعنی قبول کننده ام یا غریم یعنی تاواند ام یا حمیلم بار بردارم بخلاف آن که اگر کسی بگوید که من ضامنم با کفیل بر شناختن او را یا بشناختن او که درین صورت ضامن نمیشود و در فتح القدیر از کتاب واقعات نقل کرده که خاص برین است فتوی و در کتاب بحر رائق از خلاصه نقل کرده که بر این قول فتوا است زیرا که ضامن لازم کرده است بر خود شناختن اور انه مطالبه دین را پس گردیدا این قول او مانند این قول او که من ضامنم برامی تو براینکه خبر کنم تر ا بران دید اتو یا ضامنم برای این که راه نمایم ترابراه یا بمنزل او که در ین الفاظ ضامنی ثابت میگردد گفته است در کتاب بحر که اشاره کرده است با تن با این قول که ضامنی معرفت صحیح نیست مانیکه اگر شخصی