Page 471

جلد سوم ۵۸ كتاب الكفالة گفت که من میشناسم آن دیندار تر اضامن نمیشود چنانچه در کتاب سراج مذکورست واختلفوافيمااذا ضامن لتعريفه او على تعريفه والوجه اللزوم (درمختار) و اختلاف کرده اند فقهاء در این قول كه بگوید که من ضامنم برای نشان دادن او ترا يا لازم باشد بر من نشان دادن او تو و وجه قوی اینست که لازم میشود بر ا و یعنی ضا ممی شود ولو قال معرفته عليّ قالوا يلزمه ان يدل عليه ولا يلزمه ان يكون كفيلا بنهر (قاضیخان و درمختار) و اگر شخصی گفت که شناختن فلان کسی بر منست گفته اند فقهاء رحمهم الله تعالی که لازمست بر او اینکه راه بنماید بر او و لازم نمیشود اینکه وی ضامن بشود چنانکه در نهر مذکورست ولو قال فلان آشناء من است او قال فلان آشناءم قالوا يكون كفيلا بالنفس (قاضيخان) وفى الكبرى و به يفتى كذا فى التاتارخانیة (عالمگیری) و اگر شخصی گفت که فلان آشناء منست یا گفت فلان آشناما گفته اند فقهاء رح که وی ضامن بنفس میشود و در فتاوای کبری گفته است که باین حکم فتوی است همچنین مذکورست در کتاب تاتار خانیه ولو قال آشنالي فلان بن قال الفقیه ابوجعفررح يكون كفيلا بالنفس ما قاله الفقيه ابوجعفر باب العرف كدا فى فتاوى قاضيخان وفى الواقعات الفتوى على انه يصير كفيلا كذا فى الظهيرية (عالمگيري) و اگر شخصی گفت که آشنائی فلان برماست گفته است فقیه ابو جعفر رح که ضامن میشود بنفس فلان و آنچه گفته است فقیه ابو جعفر رح نزدیکترست بعرف مردم همچنین گفته در کتاب فتاوای قاضیخان و در واقعات گفته که فتوی با نیست که شخص مذرکو ضامز میگردد همچنین گفته در کتاب ظهیریه فى الذخيرة لو قال للطالب ضمنت لك ما على فلان على ان اقبضه منه فادفعه اليك قال محمد رح ليس هذا بضمان المال الذخيرة