Page 469

جلد سوم ۵۶ کتاب الکفالة یا گفت اینکه اگر نتواند که ادا کند من جواب گویم صحیح نمیشود باین الفاظ ضامنی او و همچنین ضامنی صحیح نمیشود اگر کسی گفت بد یگری که مال تو بر من یا گفت جواب مال تو من گویم فى الذخيرة ولو كفل بنفس رجل و سلمه الى الطالب وبرئ منه فلازم الطالب المطلوب فقال الكفيل دعه وانا على كفالتي او قال دعه وانا على مثل كفالتي ففعل فهو كفيل بنفسه على ما كان عليه وهذه كفالة مبتدأة لوجود القبول منه دلالة وهو ترك الملازمة فلو لم يترك الطالب لم ينبغي ان لايكون كفيلا لان الكفالة لا تصح بدون قبول الطالب لم توجد قوله عالمگیریہ و در کتاب ذخیره مذکور است میکند اگر شخصی ضامن بنفس مردی پسر دا و را بطلب کننده حق و ضان خلاص شد از ضامنی او پس طالب ملازمه کرد با مطلوب و ضامن گفت باو که بگذار او را که من بر همان ضامنی خودم یا گفت که بگذار او را و من مثل ضامنی خودم و طالب گذاشت او را پس وی ضامنت بنفس او بر همان طور که بود و این کفالة جدید است از جهت موجود بودن قبول او از روی دلالت و آن ترک ملا زماست و اگر ملازمه را ترک نکرد پس میشاید اینکه وی ضامن نشو د ز یرا که کفاله بدون قبول نمودن طالب صحیح نمیشود و قبول او موجو د نشد و لو قال خل سبیله على ان اوافيك به يكون كفالة بالنفس استحسانا وكذا اذا قال ضمنته او قال هو على اوقال الي في معنى علي في هذا المقام او عندي ( هدايه و در مختار و فصول عمادي ) و اگر گفت شخصی مرد یگریرا اینکه خالی کن راه او را برغبت که بتو بدهم او را این ضان