Page 468

جلد سوم ۵۵ کتاب الكفالة بتسليمكم يكون كفالة مطلقة حتى لوسلمه اليه قبل ان يطلبه منه يبرأ (فصول عمادی عالمگیری) واگر گفت شخصی که پذیرفتم فلان را که فردا بتو تسلیم کنم این گفتهٔ او ضامنی مطلق است یعنی مقید بفردا نیست زیرا که این گفتهٔ او که پذیرفتم فلان را ضامنی کامل است و این قول که فردا بتو تسلیم کنم داخل نیست در ضامنی بخلاف اینکه اگر بگوید شخصی که ضامن تنم بنفس فلان کس فردا که بدون آمدن فردا ضامنی تمام نیست و پس از آمدن فردا ضامن است همچنین ذکر کرده تمامی این مسئله را در کتاب عده پس برقیاس این مسئله اگر بگوید پذیرفتم تن فلانكس که هرگاه طلب کنی بتو بسپارم این قول او ضامن شدن مطلق است تا اینکه اگر مکفول له سپرد آن فلانرا پیش از انکه ازوی طلب کند او راخلاص میشود از ضامني ولو قال هرگاه طلب كنى فلانرا تن اورا پذیرفتم قيل ينبغى ان لا يكون كفيلا قبل ان يطلب منه وان المسألة هذه كانت واقعة الفتوى (فصول عمادی) واگر گفت شخصی که هرگاه طلب کنی فلان را تن او را پذیرفتم یعنی قبول کردم بعضی علماء گفته اند که میشاید که باین قول ضامن نشود پیش از انکه مکفول له طلب کند از او آن فلانرا و بدرستیکه همین مسئله واقع شده بود برای فتوى لو قال اگر مال تو بر فلان فرو رود من جواب گویم لايكون كفالة (عالمگيرى) اگر گفت شخصی که اگر مال تو بر فلان فرو رود من جواب گویم این گفته او ضامنی نمیشود ولو قال اگر فلان تا آن وقت مال تو نگذازد من جواب گویم او قال یا نتواند گذاردن من جواب گویم لا تصح الكفالة وكذالو قال مال تو بر من او جواب مال تو من گویم (عالمگیری و فصول عمادی) و اگر گفت شخصی اینکه اگر فلان تا آنوقت مال تو ادا نکند من جواب گویم