Page 463

جلد سوم كتاب الكفالة وذكر وافى الطلاق الفرج ولم يذكروه هنافا واوينبغى صحة الكفالة اذا كانت امراة كذافى التاتارخانية (رد المحتار) وذكر كرده اند فقها رحم در باره واقع شدن طلاق لفظ فرج را و ذكر نکرده اند آنرا در باره لازم شدن ضامنی درین موضع گفته اند علما رحمهم الله تعالی که میشاید اینکه صحیح شود ضامنی وقتیکه ضامن دهنده زن باشد همچنین است در کتاب تاتار خانیه ولو اضاف الكفيل الجزء الى نفسه ككفل نصفى وثلثي فانه لا يجوز (رد المحتار) و اگر نسبت کرد ضامن جزوی را بنفس خود مانند اینکه بگوید ضامن شد برای تو نصف من یا سه یک من پس بدرستیکه این ضامنی روا نمیشود ولو كفل بعينه لم يذكره في الكتاب وحكى الفقيه ابو بكر البلخى انه قال لا تصح الكفالة و لو نوى البدن صحت النية واما من غير نية فينصرف الى العضو الفرد وهو عين الباصرة هكذا في محيط السرخسى (عالمگيرى) و اگر ضامن شد شخصی بچشم مردی ذکر نکرده امام محمدرح در کتاب حکم آنرا و حکایت کرده است فقیہ ابو بکر بلخی رح که بدرستیکه امام محمد رحمه الله تعالی گفته که صحیح نمیشود ضامنی بآن و اگر نیت کرد بلفظ چشم بدن را صحیح میشود نیت او اما بدون نیت بدن پس صرف میگردد این قول او شبها بیک عضو که چشم ست همچنین ست در کتاب محیط سرکسی ولو قال علی انا وافيك صار كفيلا فهذا وما لو قال على ان اسلم نفسك سواء وكذلك اذا قال على ان القاك به صار كفيلا و هـذا و ما لو قال علي ان اتيك به سواء كذا فى المحيط (عالمگيرى) و اگر گفت شخصی اینکه لازم است بر من اینکه وفا میکنم ترا بآن مر و باین قول ضامن میگرد د پس اینقول