Page 462

جلد سوم ۴۹ کتاب الکفالة لفظیست که اگاهی میدهد از تاوان دادن و درعرف وعادت مردمان همچنین است در کتاب تاتار خانیه نقل کرده از کتاب تفرید و تنعقد كفالة النفس اذا قال تكفلت بنفس فلان او برقبته او بروحه او لجسده او براسه وكذا ببدنه وبوجهه وعنقه وكذا اذا اضاف الى جزء شائع منه ككفلت بنصفه او ثلثه اوجزء منه لان ذكرالبعض شائعا كذكرالكل بخلاف ما اذا قال تكفلت بيد فلان او برجله ونحوهما مما لا يصح اضافة الطلاق اليه حيث لا يصح الكفالة لانه لا يعبر به عن البدن وقدمنا في الطلاق انهم لو تعارفوا اطلاق اليد على الجملة يوقع بد الطلاق فكذا في الكفالة (هداية فتح ورد المختار) ومنعقد میشود كفالة نفس وقيتيكه كسی بگوید که ضامن شدم بنفس فلان یا برقبه یا بروح یا بجد یا بسرا و دیمچنان منعقد میگرد دوقتیكه بگوید كه ضامن شدم ببدن فلان و بوجه و بعنق اویعني بروی و بگردن او و همچنين منعقد میشود و قتیكه كسی اضافت کفاله بكند بجز شایع از مکفول عنه چنانكه بگوید که ضامن شدم بنصف فلان یا بثلث او یا بیک جزر از دوزیر ا که ذکر جزء شایع او مانند ذکر کل بدن اوست بخلاف آنکه بگوید که ضامن شدم بید فلان یا برجل اویعني بدست فلان یا پای او و مانند دست و پای از ان اجزایکه اضات طلاق بسوی آن صحیح نمیشود که عقد کفاله بآن نیز صحیح نمیشود زیرا که همچنین جز تعبیر برکل بدن کرده نمیشود و ما پیشتر بیان نموده ایم در بحث طلاق که اگرد رعرف ایشان طلاقات دست بر کل بدن میشد طلاق با ضافت بآن واقع میشد و پس همچنین است حکم درکفاله قاعده الفاظ انعقاد كفاله نفس