Page 420

جلد سوم کتاب الکفالة در سود اگرمی و اگر ماذون نبود صحیح میشود بقول نمودن ولی ایو بقبول نمودن بیگانه و اجنا ولی او و اگر هیچ کسی قبول نکرد ضامنی را برای آن کودک پس نیز د طرفین روانیست و بنا بر این مسئله پس اگر ضامن شد برای دختر نا بالغ کسی دیگری مهر او روانیست این ضما مگر بقول کردن کسی از طرف آن دختر چنانکه مذکور شد و این حکم وقتی ست که اگر ضامن آن دختر کسی بیگانه بود پس در باب اولی از کتاب قاضیخان آورده است که شخصی بنکاح داد دخت نابالغ خود را و ضامن شد برای او بمهر او از جانب شوهر او رواست ضامنی او اگر آن شخص مشی در مرض مردان خود پس وقتیکه بالغ شد آن دختر و تاوان مهر خود را گرفت از پدر خود بسبب ضامنی او پدرش رجوع نکند بر شوهر او مگر وقتیکه باشد آن ضامنی بفرموده شوهر او وان زوج ابنه الصغير وضمن عنه المهرفي صحته جاز و يرجع بما ضمن في مال الصغير قياسا وفي الاستحسان لا يرجع (ردالمحتار) و اگر کسی بنکاح گرفت برای پسر نابالغ خود زنی را وضامن شد از طرف او به مهر زنش در حالم صحت خود این ضامنی رواست و پدر رجوع بکند بخرینکه ضامن شده بآن در مال پسر صغیر خود در حکم قیاس و در استحسان رجوع نکند وما قلنا من انه لا تصح الكفالة عند هما بدون قبول المكفول له حكم الانشاء ولواخبرعنها بان قالا نا كفيل بمال فلان على فلان حال غيبة الطالب وكفل وارث المريض الملئى عنه بامره بان يقول المريض المليى اى الذي عنده ما يفي بدينه في مرضه مرض الموت لوارثه تكفل عني بما علي من الدين فكفل به مع غيبة الغرماء جاز في الصورتين بلاقول اتفاقا استحسانا وجه الأول ان الاخبار عن العقد اخبار عن ركنيه الايجاب والقبول فليست فى الحقيقة كفالة بلاقبول وجه الثانى ان ذلك وصيّة حکم اخبار از کفاله