Page 39

جلد سوم ۳۴ کتاب الوکالة که بخر این کنیز را بهزار درهم این قول و مشورت میشود و خریدن آن کنیز برای آن امر کننده نمیشود نه امر کننده مگر برای امر کننده میشود وقتیکه افزوده باشد بر آن گفته خود این را که بخر و انکه درم میدهم بتو از جهت خریدن تو آن کنیز را درین مسئله فایده کرد این را که بدرستی هر امر توکیل کردن بیگان نیست بلکه ناچار است در وکیل گردانیدن زان لفظیکه فایده کند بودن آن کار را بطریق نیابی از طرف امر کننده رجل قال لامرأته شو تو وکیل از طرف من هر چه خواهی بکن فقالت اگر وکیل توام خویشتن را بسه طلاق دست باز داشتم فقال الزوج لم ارد به الطلاق كان القول قوله اذا لم يكن ثمه ما يدل على الطلاق وان كان ذلك في حال مذاكرة الطلاق يقع الطلاق (قاضیخان) مردی گفت مرزن خود را که تو وکیل شو از طرف من هرچه خواهی بکن پس آن زن گفت اگر وکیل توام خود را بسه طلاق از تو خلاص کردم پس آن شوهر گفت که اراده نداشتم باین قول طلاق را در ینصورت معتبر قول شوهر است وقتیکه در انجا نباشد چیزیکه دلالت میکند بر طلاق و اگر بحین قول در وقت یا د کردن طلاق باشد واقع میشود طلاق رجل قال لغيره اشتر عبدي من فلان فاشتراه ان علم فلان بذلك جاز باتفاق الروايات (قاضیخان) مردی گفت مرد یگر یرا که بخر غلام من را از فلان پس خرید آنرا اگر آن فلان عالم شده بود باین قول خواجه آن غلام رواست خریدن او و وکیلی آن فلان بفروختن آن غلام رواست باتفاق روایتا ولو قال اشتر جارية بالف درهم لك على شرائك على درهم حينئذ يصير وكيلا ويكون للموكيل اجر مثله لا يزاد على درهم (قاضیخان) و اگر شخصی گفت دیگریرا که بخر کنیزی را بهزار درم و باشد ترا بسبب خریدن تو بر من اینم فایده توکیل در طلاق