Page 38

جلد سوم ۳۳ کتاب الوکالة که هر تصرف که در غلامان من کردی پس آن روا است و او آزاد کردند ایشان را روا شده است از امام اعظم رحمة الله علیه که بدرستی بین آزاد کردن روا نیست و بر همین روایت فتوی است و لو قال لغيره لا انهان عن طلاق امرأتي لا يكون وكيلا بالطلاق حتى لو طلق لا يقع (قاضيخان) واگر مردی گفت مرديگر مرا که منع نمی کنم ترا از طلاق کردن زن من وکیل نمیشود بطلاق تا انکه اگر طلاق کرد زن او را طلاق واقع نمیشود ولو قال لعبده لا انهاك عن التجارة قال الفقيه ابو الليث رح يصير مأذونا وهو الصحيح لانه لوراه يبيع ويشتري فسكت يصير مأذونا فهذا اولى (قاضيخان) واگر مردی گفت مرغلام خود را که منع نمیکنم ترا از سوداگری گفته است فقیه ابوليث رحمة الله علیه که آن غلام مأذون میگردد در سوداگری و همین قول صحیح است زیرا که اگر خواجه غلام خود را به بیند که می فروشد و میخر و پس سکوت کند در بصورت آن غلام او مأذون میشود در تجارت پس این غلام او که مرا و را چنین گفته است بهتر است که ماذون کرد رجل قال لغيره انت وکیلي في قبض هذا الدين يصير وكيلا وكذا لو قال انت حريمي وكذا لو قال انت وصيي في حيا تي ولو قال انت وصيي لا يكون وكيلا (قاضيخان) مردی دیگر برا گفت که تو وکیل منی در قبض کردن این دین در ینصورت وکیل میگردد و آن دیگر و همچنین وکیل میگردد اگر او را گفت که تولایق منی بقبض آن و همچنین وکیل میگردد اگر او را گفت که تو وصی منی در زندگی من واگر او را گفت که تو وصی منی وکیل نمیشود ولو قال اشتر هذه الجارية بالف درهم كان مشورة والشراء للمامور الا اذا زاد على ان اعطيك لا جل شرائك در هما وافادانه ليس كل امر توكيلا بل لا بد مما يفيد كون فعل المأمور بطريق النيابة عن الأمر (رد المحتار) واگر گفت مردی را فایده عدم نبی زطلاق تو کیل است و از طلاق تو کیل است فایده توکیل بقبض دین فایده هر امر تو کیل نیست