Page 384

جلد سوم ۳۷۷ کتاب الوکاله و وقتی که مکاتب وکیل گرفت بصلح از جنایت که دعوی کرده شده بود بر او و یا بر غلام او بعد از ان در غلامی رد کرده شد بعد از ان وکیل صلح کرد و حال اینکه وی خبر نبود بعاجز شدن او وضامن شد بدل صلح را بدرستی که همین صلح روانيست بر مکاتب در ذمه او چنانکه صلح کند خود او پس از عاجز شدن پس وکیل طلب کرده می شود بمال زیرا که بدرستی وی ضامن است او را و رجوع کند بآن بر مکاتب وقتی که آزاد شو ولو قال وكلتك بشجتي و لم يزد على هذا فليس له ان يصالح عنها ولا ان يعفو ولا ان يخاصم فيها و لو اخذ ارشها تاما فان كانت الشجة خطاء ففي الاستحسان يجوز ولو كانت الشجة عمدا فليس له قبض ارشها كذا في المحيط (عالمگيري) و اگر کسی گفت بدیگر یکه وکیل کردم ترا بزخم سر خود و زیاده نکرد برین پس نمیرسد اوا که صلح کند از ان زخم و نه اینکه عفو کند و نه اینکه دعوی نماید در آن و اگر تاوان انرا کامل گرفت پس اگر آنزخم بخطایی بود در استحسان رواست و اگر قصدی بود پس نمیرسد او را قبض نمودن تا وانش چنین است در محیط ولو قال المشجوج ما صنعت في شجتي من شيئ فهو حل فصالح عنها جوز ذلك استحسانا ولو ابراء منها لم يجز ولو قال ما صنعت فيها من شيئ فهو جائز اجزت البراء ة والصلح وغيرهما كذا فى المبسوط (عالمگيري) و اگر سر زخمی گفت بوکیل که هر صنعی که کردی در زخم سرم پس آن حلال است و وکیل صلح از ان زخم کر د ر و است در استحسان و اگر ابرا کرد از ان روا نیست و اگر گفت که هر صنعی که کردی در باب زخم سرم پس آن رواست رو امیدانم ابراء و صلح را و غیر از اینها چنین است در مبسوط فایده گفت وکیل بنبی نتیجه فایده برزخمی گفت بوکیل هر صنعی که کردی