Page 371

جلد سوم ۳۶۴ کتاب الوکاله و همچنین حکم است اگر گفت که وکیل گردانیدم ترا باینکه بخری با این هزار درم فلان چیز را بعد از ان در ان شکوک شد یکدیگر را که بدرستی آن مال مر فلانراست و جز این نیست که فلان وکیل کرده او را که بخرد برای آن فلان و بدرستی که فلان فرموده او را باینکه وکیل بگیرد کسی را که دوست دارد چنین است در کتاب محیط رجل دفع الی رجل الف درهم بضاعة ليشتري له متاعاً فدفع المنقود اليه الدراهم الى سمسار واشترى السمسار المتاع و بعث الى صاحبه فاصيب في الطريق لا يضمن المبعوث اليه فلو لم يقل صاحب الدراهم انه بضاعة وباقى المسألة بحالها يضمن المبعوث الا ان يكون السمسار اشترى بحضرته كذا في الذخيرة (عالمگيري) مردی داد بمرد دیگر هزار درم را به بضاعت که بخرد برای او متاعی را و آن مرد دیگر داد آن درمها را بدلال و دلال خرید متاع را با صاحبش فرستاد و مصیبت رسید در راه پس کسیکه با و فرستاده شد ضامن نمی شود و اگر صاحب درمها وقت دادن درمها نگفت که به بضاعت و باقی مسأله بر حال خود بود درین صورت کسکیکه با و فرستاده شد ضامن میگردد مگر وقتی که دلال بحضورش خریده باشد چنین است در کتاب ذخیره الباب التاسع في الوكالة بالصلح باب نهم ثابت است در بیان احکام وکالت بالصلح الوكيل بالصلح لا يكون وكيلا بالخصومة وله ان يوكل آخر بالصلحة وكل وصالحه الوكيل الثاني فان كانت الدراهم من مال الاخر رجع بها وان كادفع المدعى عليه الدراهم الى لولا اول ثمر فطر الصلح على الوالاول وهومنتطوع (عالمگيري) وکیل بالصلح وکیل بخصو نمی شود اراوه اورا که وکیل بگیرد دیگر یرا بصلح و اگر وکیل گرفت دو کیل دوم صلح کرد پس اگر درین احتمال