Page 370

جلد سوم كتاب الوكالة در نفقه کردان اگر بخرد و ضامن مي شود واگر نخريد و ضامن نمي شود مديرا ان دفع الي رجل الف درهم بضاعة ليشتري له بها متاعا سماه وان يوكل بذلك من احب فدفع الوكيل الي رجل وامره ان يشتري بها المتاع الذي امره رب المال ففعل ذلك فللوكيل الاول ان يقبض المباع من المشتري ان مات الوكيل الاول لا تبطح وكالة الثاني (عالمكيري) شخصي بضاعت داد بمردي هزار درم را که بخرد برایش بآن هزار درم متاعي را که برای آن مرد نامید آنرا و وکیل بگیرد بآن خرید كسي را كه دوست دار دش پس وکیل که همین مرد است داد بمردي و فرمود اور ا که بخرد بآن متاعي را که صاحب مال امر کرده بخرید نش و وکیل دویم چنین کرد پس وکیل اول را میر سد که قبض کند متاع را از خریدار که وکیل دوم است و اگر وکیل اول مر دو کالت دوم باطل نمی شود ولو ان رب المال حين دفع الدراهم قال وكلتك لفلان ان تشتري له بهذا الالف كذا فهذا وكيل بالمال وليس للذي دفع وکیل الدراهم ان يقبض المتاع من المشتري ( عالمكيري) اگر صاحب مال وقت دادن در مهاء و دیدم اگر را بندم ترا برای فلان که بخری برای او همین هزار درم فلان چیز را پس او وکیل صاحب مالست و نیست آنکس را که درمها داد و است که قبض کند متاع را از خریده وكذلك لو دفع اليله الدراهم قاله كلتك ان يشتري بهذا الالف لفلان كذا ولم يقل وكنتك لفلان (عالمگيري) و همچنین همست اگر داد بکسی درمها را و با و گفت که وکیل گردانیدم تر ا ما بنکه بخری باین هزار درم برای فلان چنین چیز ا و نگفت که وکیل گرد انیدم ترا برای فلان وكذا لو قال وكلتك بان تشتري بهذا الالف كذا ثم تف الموالمال الفلان وانما وكله ليشتري لفلان افلاما فله امراه ان يوكل مز احب كذا في المحيط ( عالمكيري) طایده وکیل ببضع وکیل گرفتن بخریدن دورم قایده وقت دادن درم لفت که وکیل فلانی درم