Page 362

جلد سوم ۳۵۵ كتاب الوكالة كالو اقر بالقبض من المطلوب فانگر المضارب هكذا فى محيط السرخسي (عالمگيري) وکیل گرفت مضارب دیگر یرا بدعوی نمودن در دین او و وکیل اقرار کرد که مضارب گرفته دین خود را اقرارش جایز است اگر گفت مضارب که قبض نکرده ام آنرا پس تاوان نیست بما و مدیون خلاص می شود از دین چنانکه وکیل اقرار کند بقبض کردن از نزد مدیون و مضارب انکار نماید و اذا وكل المضارب بان يشتري له عبدا بالمضاربة فاشترى اخا رب المال فالشراء جائز على المضارب دون رب المال وان اشترى اخا المضارب فان لم يكن فيه فضل جاز على المضاربة وان كان فيه فضل جاز على المضارب خاصة هكذا فى المبسوط (عالمگيرى) و وقتی که مضارب وکیل کرد دیگر یرا که بخر د برایش غلامی را بعقد مضاربت و او بخرد برادر رب المال را خریدنش رواست بر مضارب نه بر رب المال واگر وکیل خرید برادر مضارب را پس اگر در ان خریدن زیادت نبود رو است بر مضاربت واگر در ان خریدن زیادت بود خاص بر مضارب روست همچنان است در مبسوط و اذا و كل المضارب بقبض مال المضاربة من رب المال و يدفع شيء منه اليه كان جائزا (عالمگيري) و وقتی که مضارب گرفت وکیلی را به قبض کردن مال مضاربت از نزد صاحب مال و یا بدادن چیزی از مال مضاربت بوی رواست این توکیل و اذا امر رب المال المضارب ان ينفق على اهله فوكل المضارب وكيلا بالنفقة عليهم فعوجا ئز فان قال الوكيل انفقت عليهم بمائة درهم فى مدة ينفق مثلها على مثلهم و قال المضارب انفقت مائتي درهم فى مدة ينفق مثلها على مثلهم وقال رب المال ما انفقت شيئا و قد ذهب فایده وکیل مضارب برادر رب المال یا برادر خود را فایده مضارب اگر وکیل گرفت بنبفقه کردن بر اهل رب المال