Page 345

جلد سوم ۳۳۸ کتاب الوکاله المال لنفسه يقال له اما ان تنفق لتنتفع به او ترده على صاحبه لينفق على ملكه وكذلك سقى البستان واجرة رعى الغنم على الموكل بخلاف اجر الحافظ والمكان الذى يحفظ فيه (عالمگيري) و وقتی که وکیل اذن بکند برای گرو گیرنده در سوار شدن بر مال گروی و خدمت کردن بران و او چنین کرد پس وی ضامن آنست و طعام و علف مال گروی بر موکل است و اگر وکیل برای خود قرض گرفته بود آن مال پس گفته شود او را که نفقه کن بران تا نفع بگیری بران و یا بصاحبش پس بده که نفقه کند بران ملک خود و همچنین آب دادن بباغ گروی و مزد چرانیدن گوسفندان گروی بر موکل است بخلاف مزد نگاهبان و مزد جائی که مال گروی دران نگاهداشته میشود که بر گرو گیرند ه اس الباب السابع فى التوكيل بالهبة (عالمگيري) باب هفتم ثابت است در بیان کا وکیل گرفتن بخشش يجوز للواهب ان يوكل بالتسليم وللموهوب له ان يوكل بالقبض وكذلك الصدقة (عالمگيري) رواست مر بخشش کننده را که وکیل بگیرد بسپردن موهوبه و میرسد موهوب له را یعنی شخصی که برای او بخشش شده است که وکیل بگیر قبض کردن آن و همچنین است حکم صدقه وليس لوكيل الواهب ان يرجع في الهبة وكذلك لو كان هو الذى وهبها باذن صاحبه ولو اراد الواهب ان يرجع وهى في يدي وكيل الموهوب له لم يكن له ان يرجع ولم يكن هذا الوكيل خصماله فيد كذا في الحاوي (عالمگيري) و نیست مر وکیل بخشش کنند که رجوع کند در بخشش و همچنین رجوع نکند کسی که بخشش نموده باشد بفرموده صاحب موهوب باب هفتم در توکیل بہبہ فایده وکیل واهب رجوع نکند