Page 324

جلد سوم كتاب الوكالة بالمــال على القابض ان كان هلك بعينه لانه ملکه باداء الضمـان (نتايج الافكار) واگر کسی گفت که من وکیل فلان غایبم بقبض کردن امانتش و امانت دار را شکوی کرد اورا پس امانت دار مامور نمی شود بدادن امانت بوکیل بعد ازین بدانکه مدرک نفی آن چهار وجه که ذکر شده در وکیل بقبض کردن دین نیز جاری میشود در وکیل بقبض کردن امانت زیرا که در مبسوط گفته که اگر شخصی قبض بکند امانت دیگر یرا و صاحب امانت بگوید من وکیل نکرده بودم ترا و قسم کرد باین دعوا می خو و صاحب امانت تاوان گرفت از امانت دار خود پس امانت دار رجوع بکند بر قبر کننده که وکیل است بخود آن مال اگر موجود بود نزد قبض کننده زیر ا که آن ملک اوست بسبب ادا کردن ضمان ران قال هلك مني او دفعته الى الموكل فهو على التفصيل الذي قلنا ان صدقه المستودع في الوكالة لم يرجع عليه بشيئ و ان كذبه او لم يصدقه و لم يكذبه او صدقه و ضمنه كان له ان يضمنه واذا لم يؤمر المودع بالتسليم ولم يسلم حتى ضاعت في يده لا ينبغي ان يضمن (نتايج الافكار) واگر وکیل گفت که هلاک شده مال امانت از من یا داده ام آنرا بموکل پس حکم این بران تفصیل است که ما گفته ایم در وکالت بقبض دین بین اگرامانت دار را ستگوی کرده بود آن وکیل را در وکالت در بنصورت امانت رجوع نکند براوی بچیزی و اگر دروغگو کرده بود اورا یا نه راست گو و نه دروغگو کرده بود او را و یا ستگو کرده بود وضامن گرفته بود او راست کا مانت اورا که تاوان گیر از وکیل اگرامانت دار ماتوشد