Page 322

جلد سوم ۳۱۵ كتاب الوكالة و اگر موکل پس از حکم قاضی و مدیون وارث او بود یا موکل بخشیده بود آنمال را بمدیون یا موکل ابرا کرده بود او را تا آن مال میرسد مدیون را که بگیرد وکیل را بآنمال مانند انکه گرفته می شود پیش از مردن موکل ولیکن وکیل متهم بدم مدیون که منجد اتو عالم نیستی که مدرست طلب کند درین وکیل کرده مرا بقبض کردن آنمال و لو کان الغریم صدق الوكيل في دعوى الوكالة وضمنه ودفع اليه المال ثم حضر الموكل وجحد الوكالة وحلف وقضى القاضي له على الغريم بماله ثم مات الموکل قبل أن يأخذ من الغريم فورثه الغريم او وهب المال من الغريم لا يرجع الغريم على الوكيل بشىء (عالمگیری) و اگر مدیون راستگو کرده بود وکیل اور دعوای وکالت و ضامن گرفته بود او را و داده بود مال را پس حاضر شد موکل منکر شد از وکالت و قسم خوران قاضی حکم کرد مراو را بران در بین مال او بعد از ان موکل مرد پیش از گرفتن مالی از مدیون و وارث او مدیون بود یا بخشش کرده بود آنمال را بمدیون درینصورت مدیون رجوع نکند بویج چيز ولو كان اخذ المال من الغريم حين حضر ورجع به الغريم على الوكيل بحكم الكفالة ثم مات الموكل وورثه الغريم فللو كيل ان يرجع فيأخذ من ميراث الموكل مثل ماغرمه الغريم (عالمگيرى) و اگر موکل گرفت آنمال را از مدیون در وقتی که موکل حاضر شد و مدیون رجوع کرد بآنمال بروکیل بحکم ضامن شدن او بعد از ان موسی مرد و وارث او مدیون بود پس بهت مروکیل را که رجوع بکند بر مدیون و بگیرد ازمیر حاشیه موکل بعد از حکم قاضی برمدیون