Page 321

جلد سوم ۳۱۴ کتاب الوکالة ولا يكون حجة على الوكيل (عالمگیری) و اگر در صورت مذکوره موکل مرده بود و نه بخش کرده بود آنمال را بمدیون لکن موکل حاضر شد و انکار کر داز وکالت او و نه آمده بود مدیون بنزد قاضی تا که موکل مرده بود و مدیون وارث او بود یا موکل بخشیده بود آنمال را بمدیون و مدیون گذرانید گواهانرا نزد قاضی بر انکار موکل از وکالت قبول کرد نمیشود آن گواهان و نیست او را که تاوان بگیرد از وکیل فـــــان وجـــــد شيئ مما دفع الى الوكيل قائما فى يده بعينـــــه كـــــان لـــه ان يـــأخــــــذه منــه فــان كـــــان المــــوكــــل جحــــد الوكــــالة فى مجلـس القــاضي فلم يقض القاضي له على الغريم بشيئ حتى مات كـــــان للغريـم ان يرجع على الوكيل ويرده على الغريم انكان قائمـا و ر ديقمته ان كان هـالكـا (عالمـــــــگیری) پس اگر چیزی از ان مال که بوکیل داده موجود بود در دست وکیل بهت مدیون را که بگیرد آنمال را از وکیل اگر موکل انکار کرده بود از وکیل کردن در مجلس قاضی پس حکم نکرده بود قاضی بر اورا بر مدیون بهیچ چیزی تا که موکل مرد بهت مدیون را که رجوع بکند بر وکیل و بوکیل لازم است رد کردن آن مال بر مدیون اگر موجود بود در دستش و رد کردن قیمتش اگر هلاک شده بود وان مـات الموكـل بعـد ذلـك فـورثـه الغريـم اووهـب المـال للغريـم او ابـرأه منه كان للغريـم ان يـأخـذ الوكـيـل بـالمـال كـمـا كـان قبـل موتـه ولكنه يحـلـف الغـريـم بالله مـا تعـلـم ان الطـالـب وكـلــه بقبض المـال (عالمكيري) موکل غریم را بقاضی برد و موکل مرد و غریم وارث شد واگر وکیل