Page 314

جلد سوم کتاب الوکاله او را بقبض کردن مال از غلام این وکیل گردانیدن باطل است واگر صاحب دین وکیل گردانید غلام ماذون مدیون را در قبض کردن دین او از مولایش این وکیل گرفتن رواسم واگر غلام اقرار کرد بقبض کردن دین و هلاک شدنش مولی خلاص میشود از دین ولم يزنك اوكل المديونا براء نفسه عما عليه من الدين يصح نصر عليه في الجامع الكبير ويصح غوله قبل براء نفسه د فتر و در مختار) يعنى من قال الغريمه ابرى نفسك من الدين اوهب نفسك الدين اوحطها منه ففعل برى وكذا لوقال المديون فایده توکیل صاحب دین مدیون با براء خود رواست ابرني محالك على منالك او هبدا وحلني منه فقال ذلك اليك ففعل يا سالة (حموي) صاحب دین فقیکه وکیل گرفت مدیون و را بابا نفس مدون از دمی که براست صحیح میشود این کیر گفته ته جا کی کم کتاب با کیروصحیح شود عز کرده این دیون پیش افلاس کردهای نفس خود را ردین عینی سیکه گویدیون براین کن نفس خود را از دین یعنی با سقاط دین از نفس خود نه بادای دین یا گفت او را بخشی بنفس خود دین مرا یا آزاد کن نفس خود را از دین من واوکر دآن کار را خلاص میشود از دین و همچنان اگر گفت مدیون بد این خود که ابراء کن از دینی که ترابر من است یا بخش ترا من یا آزاد کن مرا از دین وصاحب دین گفت که آن کار تا که گفتی را به پس مدیون کر د آن کار را که ابراء نفس اوست از دین در نیصورت مدیون خلاص شود فایده از دین وللدين اذا وكل المديون بقبض الذين من نفسه اوعبنا او وكل المحنا المجيل | توکیل صاحب این یون را بقبضه من المخاعليه اووكل المديون وكيل الطالب القبض يصح بخلاف كفين النفق بي سي بقبض و این خود توكيك المكفول تقبض المال بخلاف الرسول تقيض الدين (تكمله وعالمكرمي صاحب رين تي وکیل کرداند. یونا بقض کردن یا از نفس خودیا از لاخو یا کسی جواد شکیل گی د حواله کشته انقبض کردن اینا کسیکه حواله شد ه براو یا وکیل گیرد مدیون وکیل طلب کننده دین را بقبض کردن دین