Page 31

جلد سوم ۲۶ کتاب الوکاله بوجهی که روا نباشد اقرار آن وکیل بر وکیل گیرنده نه صحیح شود صلح او و نه صحیح شود عادل کردن شاهد اینکه گواهی بدهند بر وکیل گیرنده صحیح میشود این وکیل گردانیدن مر خصم وکیل گیرنده رواست اینکه رضا نشود باین وکیل گردانیدن نزد همه امامان ما رحمهم الله تعالی و وقتیکه صحیح نشود اقرار وکیل بر وکیل گیرنده پس اگر از تصرفات وکیل بیرون کرد اقرار وکیل صحیح میشود این وکیل گردانیدن خواه بیرون کردن قرار وکیل پیوسته باشد بوکیل گردانیدن و یا جدا باشد از وکیل گردانیدن ثمه كما يلزم التوكيل عنده من المسافر فایده توکیل مسافر و مر مریض لازم است يلزم اذا اراد السفر لتحقق الضرورة ( هدايه) لكن لا يصدق انه يريد السفر الكان يتطول فى زير وعدة سفره او يسأله عمن يريد ان يخرج معه فيسأل عذر فقائه كما فى فسخ الاجارة پس بدانکه چنانکه وکیل گردانیدن لازم میشود از مسافر نزد حضرت امام اعظم رحمة الله علیه همچنان لازم میشود از کسیکه اراده سفر را کرده باشد از جهت ثابت شدن ضرورت ولیکن راستگو گردانیده نمی شود در اینکه اراده سفر را کرده باشد ولیکن قاضی ببیند بجامه او و با ماده کردن اسباب سفر او و یا بپرسد از کسیکه او اراده برآمدن را همراه او دارد پس از رفیقان او بپرسد چنانکه در فسخ کردن اجاره که اجاره گیرنده بگوید که اراده سفر را دارم پس بسبب همین عذر عقد اجاره را فسخ میکنم بهین طریق قاضی عمل کند و بمجرد گفتن او عمل نکند وفى المحيط فایده ثبوت اراده سفر امر باطنی است و دلیل باید وارادة السفرامر باطنى فلابد من دليلها وهو اما تصديق الخصم بها او القرينة الظاهرة (ردالمحتار) و ذکر کرده است در کتاب محیط که اراده سفر کار پنهانی است پس نا چاریست از دلیل اراده سفر و آن دلیل یا راستگو کردن خصم است او را در اراده سفر و یا علامه ظاهر است از آماده کردن