Page 282

جلد سوم ۲۷۵ کتاب الوکالة در قبض کردن دین خو د ولو شهدوا ان الموكل قال له جعلتك حريا في قبض ديني من فلان او قال سلطتك على قبض ديني من فلان او قال جعلتك وصيا في حيا في قبض ديني من فلان يصير وكيلا بالخصومة بقبض الدين في قول ابيحنيفة ح ( قاضيخان ) واکر شاہدی دادند کواه ان که بدرستی موکل گفته است مراورا که کر دانیدم ترا سزاوار در قبض کردن دین من از فلان شخص یا گفته او را که مسلط کرد م تر ابقبض کردن دین من از فلان یا گفته او را که کر دانیدم تراوصی در زنده کی خود در قبض کردن دین من از فلان میکردد وکیل بخصومت و قبض کردن دین در قول امام اعظم رح رجل وكل رجلا بقبض ديونه من فلان والخصومة فيها فاحضر الوكيل المديون فاقر المديون بالوكالة وانكر الدين فاقام الوكيل البينة على الدين لا يقبل بينتة لان البينة على لدين لا تقبل الا من خصم و با قرار المديون لم يثبت الوكالتة فلم يكن خصما الا ترى ان المديون لو اقر بالوكالة فقال الوكيل انا اثبت الوكالتة با لبينة مخافة ان يحضر الطالب وينكر الوكالة قبلت بينته وان كانت البينة قائمة على المقر ( قاضیخان شخصی وکیل گرفت دیگر بر ا بقبض کردن دینهای خود از فلان شخص و بخصومت در ان دینها پس حاضر کرد وکیل دیندار را پس اقرار کرد دین دار بآن وکالت و منکر شد دین را پس گذرانید وکیل شاهد انرا فایده مدیون تقریر کرو بوکالت حصم نمیشد