Page 270

جلد سوم کتاب الوکالة ۲۶۳ یبت حتی خرج الاول الثاني من الوکالة فانه یجوز سواء كان بمحضر من الطالب او لم یکن (عالمكيري) مدعی علیه گرفت وکیلی را در خصومت فلان معین در حقائیکه مدعی دعوی میکر د بر او آن حقها را و اجازه نمود مر او را که وکیل بگیر د با سند انکه مدعی علیه وکیل گرفته او را از آن نوع وکالت هر کسی را که لایق وکالت به بند رواست این وکیل گردانیدن واگر وکیل اول گرفت وکیلی را پس ثابت کر د مدعی حق خو د را بر وکیل دوم با ثابت نکر دهانگر اول بیرون کر د دوم را از وکالت پس بدرستیکه روا میشود بیرون کرون او برابر است که این بیرون کردن بحضور مدعی باشد یا بحضور او نباشد ولوان الوکیل الاول و کل وكيلا لخصومة هذا الطالب عن فلان بمحضر من الطالب و قبل الثاني الوکالة من الوكيل الاول ثم ان الوكيل الاول مات فالوکيل الثاني وكيل على حاله في خصومة الطالب وکذالوان المطلوب اخرج الوكيل الاول من الوكالة کان خارجا منها وكان الوكيل الثاني على حاله في خصومة الطالب (عالمكيري) و اگر وکیل اول آن مدعی علیه وکیل گرفت مدعویی این مدعی بر مدعی علیه بحضور آن مدعی و وکیل دوم قبول کر د آن وکالت را از وکیل اول پستر آن وکیل اول مرد پس وکیل روم وکیل است بر حال خود در دعوئی مدعی و همچنین کر مدعا علیه بیرون کر دوکیل اول را از وکالت وی می برآید از وکالت و وکیل دوم بر حال خود میباشد در خصومت نمودن با آن مدعی والوکيل بقبض الدین وکیل بالخصومة عند ابيحنيفة رح فائده وكيل بقبض دین وکیل بخصومت است