Page 257

جلد سوم ۲۵۰ کتاب الوکالة اول را از وکالت کشیدم و وکیل گرفتم فلان پسر فلان را از قوم فلان در خصومت نمودن با تو و آن فلان وکیل کرده شده غائب بود از مجلس بست مر مدعی را که قبول نکند این وکالت را رجل و کل رجلا في خصومة رجل ثم ان الموکل مع وكيله جاء الى القاضي مع رجل آخر فقال الموكل للقاضي قد كنت وكلت هذا في خصومة فلان وان هذا الوكيل يريد السفر او انا اتهمته بان يقر على بشيئ يلزمين فاخرجته عن الوكالة ووكلت هذا الاخر في الخصومة فان القاضي لا يقبل ذلك بل يأمره حتى يحضر الخصم فيخرج الوكيل بحضرته او ينصب القاضي من اعوانه حتى يطلب الخصم فان لم يجدوه ولم يقدروا عليه حينئذ يخرج الاول عن الوكالة و يوكل الثاني ويستوثق منه (قاضيخان) شخصی وکیل گرفت دیگر را در خصومت کردن با شخصی باز آن موکل با وکیل خود آمدسوی قاضی با شخص دیگر و گفت آن موکل مر قاضی را که بدرستی من وکیل گرفته بودم این شخص را در خصومت با فلان شخص و بدرستی که این وکیل اراده سفر دارد یا من میترسم از او باینکه اقرار بکند بر من بچیزی که لازم شود بر من پس بیرون کردم او را از وکالت و وکیل گرفتم این دیگر را در ان خصومت پس بدرستی که قاضی قبول نکند کوکاست دائم بلکه امرند او را تا که حاضر کنند انخصم را پس بیرون کند آنوکیل را بحضور انحم و یا مقررکند قاضی کسی را از اعوان خود تا که طلب کند انخصم را پس اگر اعوان او پیدا نکردند انتحشم را و قادر شدند برا و در ین هنگام بیرون کند قاضی وکیل اولرا از وکالت وکیل فائده وکیل بسفر میرفت موکل دیگر وکیل گرفت