Page 227

كتاب الوكاله جلد سوم ۲۲۰ كان هو اولى الا ان يؤرخ الاخر شراء ه قبل شراء هذا و اذا باع احد الوكيلين من رجل والموكل من رجل آخر اوكان الوكيل واحك و باع الوكيل من رجل و الموكل من رجل آخر فلاشك انه اذا علم الاول كان الاول اولى وان لم يعلم روى الحسن رح عن ابي حنيفة رحمه الله ان بيع الموكل اولى وروى ابن سماعة رح عن محمد رحمه الله تعالى ان المشترى يكون بين المشتريين نصفين كذا في المحيط (عالمكيريه) و وقتیکه کسی وکیل گرفت مردی را بفروختن غلام خود باز وکیل گرفت مرد دیگر را بفروختن همان غلام پس یک وکیل فروخت بیک مرد و آن دیگر بدیگر مرد در ینصورت اگر معلوم بود بیع اول پس آن غلام مزخرید اول راست و اگر معلوم نبود اول بیع پس هر خرنده را نصف غلام است به نصف بها و هر یکی مخیر است در فسخ عقد و خریدن و اگر غلام در دست یکی از ان دو وکیل بود یا در دست موکل بود پس هر دو خرنده برابر اند اگر غلام در دست یکی از دو خرنده بود همان خرنده بهتر است مگروقتیکه آن دیگر مشتری بیان کند تاریخ خریدن وی غلام را پیش از تاریخ خریدن این مشتری و وقتیکه یکی از دو وکیل بفروشد غلام را بمردی و موکل بمرد دیگر یا وکیل یک باشد و وکیل بیک مرد فروخت غلام را و موکلش بدیگر مرد پس شک نیست درینکه اگر معلوم بود بیع اول اول بهتر است و اگر معلوم نبود اول بیع روایت کرد حسن از امام اعظم رحمه الله که بیع موکل