Page 211

جلد سوم ۲۰۴ کتاب الوکاله و اگر مضارب مصاحب مال دران مختلف شدند باینطریق که صاحب مال گفت که فرمودم ترا فروختن بنقد و مضارب گفت که دادی بمضاربت و تعیین نکردی درینصورت معتبرقول مضارب است بخلاف اینکه دعوا کند صاحب مال مضاربت را در نوع معین و مضاربت در نوع دیگر که درینصورت معتبر قول صاحب مال است و ان برهنا فان نصر شهود [فایده] [مضارب گفت مضاربت در طعام] [است رب المال گفت در کرباس] لمامرا ند اعطاه مضاربة في كل تجارة فهو اولى وان لم ينصوا على هذا الحرف فرب المالك كذا اذا اختلفا في المنع من السفر ( بحر رابق) و اگر شاهدان آورد هر دوی ایشان پس تحقیق اگر تصریح کرد شاهدان عامل که بدرستی مالک داد مرا و را بمضاربت در هر سو و اگر ی پس آن شاهدان بهترند و اگر تصریح نکردند برین حرف پس گواهان معتبر مر صاحب مال است و همچنان حکم است وقتی که اختلاف کردند در منع کردن از سفر قال المضارب هو فى الطعام و رب المال قال فى الكرباس فالقول وان برهنا فللمضارب و ان وقتا فالوقت الاخير اولى والبضا كالمضاربة الا ان المضارب يملك البيع والمستبضع الا اذا كان في لفظه ما يعلم انه قصد الاسترباح او نص على ذلك والظاهر انها كالوكالة من حيث ان الاصل فيها التقيد الا انه لا يملك الابضاع والابداع وبيع ما اشتراه الا بالتنصيص بخلاف المضارب ( بحر ) اگر گفت مضارب که عقد مضاربت در طعام بود و گفت صاحب مال که در کرباس بود پس معتبر گفته صاحب مال است و اگر شاهدان گذرانید هر دوی آنها پس معتبر قول مضارب است و اگر هر دوی آنها تاریخ گفتند پس تاریخ اخیر اولی است و بضاعت یعنی