Page 183

جلد سوم ۱۷۶ كتاب الوكاله به پنجاه پنجاه درم بعد از ان فلان فروخت بشصت درم پس فروختن وكیل رومست و تاوان نیست بر وكیل و اگر فلان فروخته بود خرواری را بچهل و خرواریرا به پنجاه پس وكیل همه طعام موكل را بچهل چهل فروخت رواست در استحسان همچنین ست در محیط سرخسی اذا دفع الى رجل جرابا هرويا ليبيعه و هما بالكوفة فباي اسواق الكوفة باعه جاز ولو نقله الى بصرة يصير مخالفاً استحسانا حق لو هلك هناك يضمن ولو لم يهلك حتى باعة بالبصرة ذكر في وكالة الاصل انه لا يجوز بيعه على الأمر (عالمگيرى) و اگر شخصی داد بمردی انبان هراتی از بهر اینکه بفروشد آنرا و حال آنکه وكیل و موكل در كوفه بودند پس بهر بازاری از بازارهای كوفه كه بفروشد آنرا رواست و اگر ببرد آنرا به بصره وكیل مخالفت كننده میگردد در ستحان تا آنكه اگر آنجا هلاک شد ضامن می شود و اگر هلاک نشد تا آنكه فروخت آنرا به بصره در وكاله مبسوط مذكورست كه بدرستی بیع او روا نیست بر امر كننده و ان كان قيد الأمر بالكوفة بان قال بعه بالكوفة فنقل الى بصرة ضمن قياسا و استحسانا و اذا باع بالبصرة عامة المشائخ على انه لا يجوز بيعه على الآمر هكذا في الذخيرة و هو الاصح كذا فى المبسوط (عالمگیری) و اگر موكل مقید كرد امر را بكوفه چنانكه گفت بفرونی آنرا در كوفه و وكیل ببصره برد آنرا ضامن میشود در قیاس و استحسان و اگر در بصره فروخت آنرا عامه مشایخ بر آنست كه بدرستی بیع وكیل بر امر كننده روا نیست همچنین ذكر شده است در كتاب ذخیره و این صحیح تر است همچنین است در كتاب مبسوط اذا وكل رجلا بعد زطي او جراب هروي يبيعه له فان باع العدل جملة صفقة واحدة مثلاً قیمته فائده وكیل بفروختن انبان هراتی در كوفه فائده وكیل بفروختن خطي یا انبان هراتى