Page 174

جلد سوم ۱۶۷ کتاب الوکاله الفصل الثالث فى التوکيل بشراء نفس العبد فصل سوم ثابت است در بیان حکم وکیل گرفتن بخریدن نفس غلام که وکیل نفس او را بزا او بخرد و اذا قال العبدلرجل اشترني نفسي من مولاي بالف ودفعها اليه فان قال الرجل للمولى اشتريته لنفسه فباعه على هذا الوجه فهو حر والولاء للمولى والمامور سفيرعنه وان لم يبين للمولى فهو عبدالمشتري والالف للمولى فيها مجانا لانه كسبه وعلى العبد الفاخرى فى الصورة الاولى بدل الاعتاق و على المشتري الف مثله ثمنا للعبد فى الثانية بخلاف لوكيل بشری لعبد من غیر العبد بان وكل الاجنبى اجنبيا بشراء العبد من مولاه حيث لايشترط بيانه ويصیر مشتریا للامرسواء علم الوكيل البايع انه اشتراه لغیره اولم يعلمه ولوكان هذا العبد مدبرا فالمدبر حر حين وقع الشراء سواء كان شتراه المامورمطلقااواضاف لشراء الى نفس الى في هذه الوجوه كلها على المدبرفلايتم على الوكيل مش المينكمله (هدايه وردالمحتار وعالمكيرى) وقتیکه غلام کسی بکوبد مردیکی بخرید این نفس مرأاز مولایم بهزار درم و بوکیل دادان در مهارا در بصورت اگر وکیل وقت خریدن گفت بمولی که خریدم غلامر ا برای نفس او ومولی فروخت در این حین همیس ان غلام حر است میرش برای مولی است مامور سفیر است از حق میراث واکر وکیل وقت خریدن این نکرد برای مولی پس این عام نام مشتریت وان هزار درم مولی است مفت در هر دو صورت زیراك ان كسب غلام او است بر غلام هزار درم ديگر است برای مولی در صورت اول بدل ازادی و بر مشتری که وکیل است هزار درم است بہائی کام در صورت دوم مجاف وکیل بخریدن عظم از طرف دیگرکس غیر از غلام چنانکه یک جنبی دیگر اجنبی را وکیل کند بخریدن عام از مولایش که در بصورت بیان وکیل شرط نیست بلکه وکیل مشتری میکردد برای موکل خود وکیل خبر داده بابع را یا بنکه این مهر را برا کسی دیگر میخوان از خود غلام یا خبر نداده با او را واکر ہیں کام که وکیل گرفته بخریدن نفش و برخود مدبر بود پس می انرا میخرود وقتیک خیر واقع شود خواه وکیل خریده با او را مطلقایا اضافت شراء را بنفس و کرده باشد و مال در همه این جوه برمدبر است فصل سوم در توکیل بخریدن نفس غلام