Page 134

جلد سوم ۱۲۴ کتاب الوکاله الآخر فطلق الوكيل الثاني او اعتق بحضرة الوكيل الاول لا يقع ذكر في الذخيرة والتتمة لان الوكيل بالطلاق والعتاق رسول والرسول ينتقل عبادة المرسل (عيني) والخلع والكتابة كالبيع والشراء في ما ذكرنا (زيلعي) اگر وکیل بطلاق کردن زن یا آزاد کردن غلام وکیل کرد دیگری را و وکیل دوم طلاق کرد یا آزاد کرد بحضور وکیل اول واقع نمیشود ذکر کرده است اینحکم را در کتاب ذخیره وکتاب تتمه زیرا که وکیل بطلاق کردن و آزاد کردن محض رسول است وکیل حیث رسول نقل میکند عبارت مرسل خود را و خلع نمودن و کتابت کردن مثل فروختن خریدن است در انچه ما ذکر کرده ایم قال لغیره اشتر هذا العبد ودفع المال اليه فهو توكيل بشرائه له عرفا وان لم يقل لي او بهذا المال وليس للماموران يشتريه لنفسه و ان نواه لنفسه فهو للموكل (عالمگيري) گفت شخصی دیگر برا که بخر این غلام را و داد با و مال را این گفتن و ادن مال وکیل کردن است بخریدن غلام برای او در عرف اگرچه نگفت که برای من یا برین مال و نیست وکیل را اینکه بخرد آنرا برای خود و اگر نیت کند خریدن را برای خود پس ان خریدن برای موکل است ولو قال اشتر لي هذا العبد صح التوكيل وان لم يبين الثمن (قاضيخان) واگر بگوید شخص بشخصی که بخر برای من این غلام را صحیح است وکیل کردن اگر چه بیان نکند بها را رجل امر رجلا ان يشتري عبدا بعينه بينه وبين الامر فقال المامور نعم ثم ذهب واشتراه واشهد انه اشتراه لنفسه خاصة فالعبد بينهما على الشرط (قاضيخان) شخصی امر کرد شخصی را اینکه بخرد غلامی معین را که مشترک باشد میان من تو وگفت وکیل که قبول دارم فایده کسی کسی را گفت که این غلام بخر ومال داد با و توکیل است فایده وکیل گفت که بخراین میان ما مشترک شد