Page 121

جلد سوم ١١٣ كتاب الوکالة فایده وکیل بشراء بها از مال خود داد فایده مدیون گفت کسی را که سزادم بدین بده فایده مبیعه در دست وکیل بلاک شد پیش از حبس و برموکل بآن بها که بائع منکر شده از ان اما بآن بها که لازم شده بر موکل بسبب عقد حکمی که میان او و وکیل شده است رجوع میکند بیقین قال في الخانية رجل عليه الف لرجل فامر المديون رجلا ان يقضي لطالب الالف التي عليه و قال المامور قضيت فصدقه الامر وكذبه صاحب الدية لا يرجع المامور على الأمر فان اقام المامور البينة على قضاء الدية قبلت بينته ويرجع المامور على الأمر ويبرأ عن دين الطالب (حموي) گفته است در خانیه که مردیرا هزار درم دین بود بر مردی و امر کرد مدیون مردیرا که ادا کن بصاحب دین همان هزار درم که بر من است و مامور گفت که ادا کردم پس راستگو کرد او را آمر و دروغگو ساخت او را صاحب دین رجوع نکند مامور بآمر و اگر مامور گذرانید شاهدان را برادا کردن قرض قبول کرده میشود شاهدان او و رجوع کند بر امر کننده و خلاص میشود امر کننده از دین صاحب دين الوكيل بالشراء اذا لم يكن اخذ الثمن من الموكل يطالب بتسليم الثمن من مال نفسه (بجورا يق) وان لم يدفع اليه الموكل بعد ذلك (عالمگیری) وکیل بخریدن وقتی که نگرفته باشد بها را از موکل خود طلب کرده می شود بسپردن بها از مال خود او اگر چه ند هد مر او را موکل پس از ان فان هلك المبيع في يده قبل حبسه هلك من مال الموكل ولم يسقط الثمن (بداية) فاذا لم يحبس يصير الموكل قابضا بيده ( هداية ) وله ان يحبسه حتى يستوفى الثمن فان حبسه فهلك كان مضمونا ضمان المبيع عند محمد (بداية) وهو قول ابي حنيفة رحمه الله ( هدايه ) واگر هلاک شد مبیع در دست وکیل پیش از منع کردن و از دادن بموکل هلاک می شود از مال موکل ساقط نمی شود بها