Page 81

٧٦ آور يك سرگذشتی خواهد بود . چنانچه خود را ازجمعیت بشر به بیرون برآورده از اصول و قواعدی که در انجا جاریست نیز آزاده گردانیده است. البته که اینچنین ادعا را بکمال جسارت میتواند ! زیرا هیچ يك قوت و اقتداری تصور نمیشود که او را در دا یرۀ اطاعت و فرمانبرداری خود درآرد. کیست که او را در زیر آبهای بحر محیط تعقیب کند؟ به ضربۀ مدهش سفینۀ او کدام واپور تاب آور مقاومت میشود ؟ در اثنائیکه شخص مجهول ساکت مانده مانند برق خاطف بسیار فکر ها از ذهنم گذر نمود . بخوف و اندیشه بسوی او نظره میکردم . بعد از مدتی که سکوت دوام ور زید کپتان باز سر بر آورده گفت : ـ والحاصل در باب شمایان بسیار تفکر و ملاحظه کردم . آخر الامر برين يك قرار دادم که شمارا در سفینۀ خود قبول کنم و تنها در باب شما به حسیات مرحمتکارانه که در جبلت هر انسان موجود است اطاعت ورزم. لهذا بشما میگویم که در سفینۀ من خواهید ماند، در پنجا آزاد خواهید بود ، اما بمقابل آزادی خوديك شرط مارا قبول خواهید کرد . ـ بگوئید افندی ! امید میکنم که شرط شما از ان شرطهایی باشد كه يك آدم ناموسكا ری آنرا قبول بتواند . ـ همچینست افندی ! بنابر بعضی مجبوریتها گاه گاهی شمارا در اوتاق شما یکچند ساعت یا یکچند روز داخل کردن ضروری دیده میشود . و چون من بر شهادت و زجر را رو انمیدارم از انرو هر وقتیکه همچنین احتیاجی پیش شود اطاعت کردن شما را امید وارم ! اینست شرط من ، آیا قبول کردید ؟ از ینسخن کپتان معلوم شد که در سفینۀ او بعضی چیزهایی در بعضی اوقات بوقوع