Page 361

٣٥٦ مگر کشتی نشینان برای ما فریاد نمیکردند بلکه «مالستروم! مالستروم!» میگفتند! درین وقت و لحظه که ما هستیم ازین کلمه مدهشتر و مهلک تر هیچ يك صوتی تصور نمیشود! معلوم شد که در سواحل مالستروم که مهلکترین نقطه های «نور وج» است آمده ایم. در هنگامیکه کمانهای زورقۀ ما میخواهد باز شود قضا و قدر ما را بگرداب مدهشۀ «مالستروم» سر دو چار گردانید!!! مالستروم، يك گرداب مهلك مآ بیست که آنرا «ناف بحر محیط» میخوانند. آبهای بحر محیطی که در وقت مد در میان جزیرۀ «فه روئه» ، و جزیرۀ «لو فودون» بفشار داخل میشود، در زمان جزر بکمال شدت و قوت بیرون میبراید، و يك گرداب دهشتناکی بعمل می آرد که تا به ایندم هیچ کشتی که در درون آن افتاده جان بسلامت نبرده است. زیرا از چار طرف موجهای کوه آسای بحر محیط هجوم آورده گرداب عظیمی تشکیل میدهد که قوۀ جاذبۀ چشمك ناف این گرداب در درون دریا تا به پانزده متر در از میشود. این گرداب تنها کشتیها را نی بلکه ماهیان جسیم بالینه، و خرسهای سفید بحری شمالی را نیز در جاذبۀ چشمك خود کشیده بقعر در یا محو و نابود میگرداند. اینست که نوتیلوس درین لحظه یا از بخبری و یا از با خبری درین گرداب افتاده است. نوتیلوس متصل دایره ها ترسیم داده دور مینمود، و رفته رفته محیط این دایره ها كوچك شده میرفت. از حال ماه پرسید! از خود بیخود گشته ایم! دهشت ما بحد نهایت رسیده است. دوران خون ما در رکهای ما بسبب دوران شدید کشتی منقطع گردیده است! حسیات اعصاب زایل شد! متصل عرقهای خنك خنك بر ما می شکند در اطراف زورقۀ که مادر ان خزیده ایم آنقدر صداهای مهیب موجها، و شدت پیچ و تاب خوردن آبهای