Page 362

٣٥٧ گرداب ، وشرقس وجود نوتیلوس موجود بود که دلها را بلرزه میآورد . چنان شماته ، وغلفله در بحر حاصل بود که تا بچند میل مسافه رسیدن صداهای آن بی شبهه بود ! این صداها از بر خوردن آبهای گرداب واجسامی که آب آنرا با خود در قعر بحر بجاذبه شدیده کشیده با سنگهای قعر بهم میزند میبرامد . مدد یارب ، محو شدیم نوتیلوس مانند يك انسانی با بحر پنجه میزند ! وجرد فولا دی آن میلرزد ، ندلا ندگفت : خود را محکم گرفته پیجهای زورق را به نوتیلوس محکم کنیم ، چونکه تا بوقتیکه به نوتیلوس مربوط باشیم امید نجات باقیست ، وگرنه . . . . هنوز سخن خودرا تکمیل نکرده بود که پیچهای باقی مانده زورقچه از شدت پیچتاب آب از هم کشده شده ، و کما پر شدت آن بقوت خارق العاده از هم حظا خورده مانند سنگ فلاخن در میان گرداب پرتاب شد ! سرم به آهن کنار زورق بشدت بر خورده بیهوش شدم . دیگر از خود خبر ندارم ! باب بیست و سوم خاتمه خاتمه سیاحت زیر بحر ما اینست که : در شب فرار بعد از بر جهیدن زورقچه ما از نو تیلوس و بیهوش شدنم هیچ نمیدانم که زورقچه ما از گرداب چسان رهایی یافته ، و همه ما بساحل سلامت چگونه رسیده ایم؟ اما چون بخود آمده ام خودرادر يك كلبه ماهیگیری در جزیره « لافودون » یافته ام ، چون چشمم باز شد هر دو رفیق خود را دیدم که