Page 165

١٦٠ یحقیقت که رأی قونسه ی برصواب بود چرا که احتیاط از لوازماتست . بقدر یکسا عت در جنگل بسوی ساحل رهسپار شدیم. مرغان جنت در نجزیره بسیار دیده میشد و لی وا اسفا که بگرفتن و شکارکردن یکی از انها موفقیت حاصل نمیشد درین اثنا که قونسه ی در پیش میرفت دفعۀ يك چیزی را گرفته بتاخت در پیش من آورد . چون نيك نظر کردم دیدم که مرغ جنت است فریاد بر اوردم که : — هزار آفرین قونسه ی ! قو — به اینقدر مدح و ثنای افندی نمی ارزد . من — نی قونسه ی بسیار شایان ستایشی چونکه اینمر غ را زنده وبدست شکار کردن کار هر کس نیست . قو — اما اگر افندی خوب به بینند میدانند که لایق اینقدر مدح يك كاری نكرده ام چرا که اینمر غ بیهوش ومست لا یعقل است . من — آیا مستست ؟ قو — بلی مستست . چرا که در پیش غار کربۀ مشك از بوی آن بیهوش افتاده بود و گر نه میخواست که بر وحمله آردكه من رسيدم . براستی چون نظر کردم همچنین بود که قونسه ی میگفت . اینمر غ از مر غهای بسیار معتنا نیست که در ممالک پاپو آها و جزایر مالیز یا مخصوصست طول آن سه دسیمتر. و سرش خيلی كوچك وچشما نش نزديك منقارو برنکهای بسیار عجیب وغریبی ملون است که در رنگینی پرها وزینت شکل وشمایل بهترین نو ع طيور شمرده میشود . منقارش زرد، پاها و پنجه هایش سیاه، بالهایش برنگ لعل سرخ ، سر وگردنش نارنجی ، گلویش زنگاری، شکم وسینه اش برنگ پوست جلغوزه ، دمش خیلی بزرگ و مانند