Page 126

۱۲۱ یعنی پوشاك غواصی آویخته بود. ندلاند چون بسوی سقافاندرها نظر کرد علایم اظهار کرده بوضع و طور خود چنان وانمود که آنها را پوشیدن نمیخواهد. من : — ای ندلان پهلوان، جنگل قریسپو در زیر بحر است، خیال باوهایت عبث رفت! ند — خوب شما این بلاها را میپوشید؟ من — البته میپوشیم ، ند — شما در پوشیدن آن مختارید لیکن اگر جبری نباشد من هرگز درین البسه نخواهم درامد . نمو — استاد لاند، بیغم باشید هیچکس بر شما جبر نمیکند. من — آیا تو میروی قونسه ی؟ قو — هرجا که افندی من برود منهم میروم ! بنابر اشارت کپتان دو نفر از طایفه ها پیش آمده لباسهای سنگینی که از رابر قالبی نادوخته ساخته شده بود بما پوشانیدن گرفتند . البسه با وجود محکمی و غلاظتی که داشت آنقدر ثقلت بر بدن نداشت و عبارت از يك پاتعلون و يك جاکت بود. پاچه های پانتالون با بوطهای بسیار سنگینی مربوط بود. سینه های جاکت کماندار بود که از انسبب بر سینه نچسپیده مانع تنفس نمیشد. آستینهای جاکت نیز با دستکشها مر بوط بود که دست درمیان آن دستکش بخوبی و آزادی ایفای وظیفه میتوانست دامنهای جاکت با پانتالون مربوط بود . کپتان نمو، و من، وقونسه ی سقافاندرها را پوشیدیم تنها سرهای ما مانده بود که در محفظه دراید. درینحال از کپتان رجا کردم که تفنگ را معاینه کنم واستممال