Page 118

۱۱۳ نیز نادراً میدیدم در نفس بحر بازی کنان آزادانه سیر کنم؟ ماهیانی که درین اثنا از پیش چشم ما در گذر بود از تعداد اجناس و اصناف آن عاجز بودم چرا که بهزاران هزار ماهی روشنی پنجره های نوتیلوس مانند پروانه هایی که بچراغ مجلوب شوند مجلوب شده در گذر بودند . درین اثنا دفعةً درون دالان ما روشن گردیده پنجره ها باز بغلاف آهنین شان پوشیده گردید . و آن منظرهٔ حیرت انگیز از نظر غائب شد . بسیار وقت مبهوت و متحیر مانده بودم. نهایت چشمم بر آلات دیوار افتاده فکر خود را جمع کردم . جهت نما دایماً شمال شرقی را نشان میداد ، مانومتر و بعمق پنجاه متر و رفتار ما را اشعار میکرد ، آلهٔ پراکته در ساعت پانزده میل سرعت نوتیلوس را اخبار میکرد. کپتان نمو را انتظار کشیدم نیامد ساعت به پنچ رسید . ندلاند و قونسه ی به اوتاقهای خود رفتند. من نیز به او تاق خود آمدم . طعام مرا بر سفره حاضر کرده بودند. به طعام عجیب و غریب نوتیلوس رفته رفته عادت و لذت گرفته ام. بعد از طعام یکقدری بخواندن و نوشتن مشغول شده زمان خواب رسید . بر بستر فراش خوابگاه خود دراز کشیده در جریان سریع نهر ا سود بحر محیط بخواب بسیار سنگینی فرو رفتم . باب پانزدهم (يك دعوتنامه) روز دیگر بعد از خواب بسیار دور و درازی بر خواستم قونسه ی بقرار عادت خود برای احوال پرسی و خدمت کردن من بیامد . ندلا ندرا که بجز خواب و خو راك بدگر چیز وقت گذرانیدن را عبث میشمارد بحال خود گذاشته بود .