Page 93

۸۶ چون حدیثی رفت ناگه بر زبان باز چون آرد حدیث گفته را باز کی گردد چو تیر انداختی هر که بی اندیشه گفتارش بود تا نگفتی می توانی گفتنش یا که تیری جست بیرون از کمان کس نگرداند قضای رفته را همچنین عمرت که ضایع ساختی پس ندامت های بسیارش بود چون بگفتی کی توان بنهفتنش در بیان آنچه آبرو ریزد دور باش از پنج خصلت ای پسر اولاً کم گوئی با مردم دروغ پیش مردم هر کرا نبود ادب از سبکساران مباش ای نیکخو ای پسر با مهتران کمتر ستیز گر بعالم آبرو می بایدت هر که آهنگ سبکساری کند جز حدیث راست با مردم مگوی تا نریزد آبرویت در نظر زانکه گردی از دروغت بیفروغ گر بریزد آبرو نبود عجب کز سبکساری بریزد آبرو وز حماقت آبروی خود مریز دائما خلق نیکو می بایدت ز آبروی خویش بیزاری کند تا نگردد آبرویت آب جوی