Page 37

٣٠ دلی پر خون لبی پر خنده داشت بی اختیار دلم بدان رغبت نمود ـ خواستم که زود تر از ان مقام گذر کنم لاکن دست شوق گریبان صبرم درید و سوزنی که با خود داشتم دران دانه انار خلانیده بر زبان نهادم و از باغ برون آمده راه خانه خود پیش گرفتم و میدانم که غیر ازین تقصیری از من بعمل نیامده ـ زاهد چون انرین راز اطلاع یافت باغبان را طلبیده قیمت انار را ادا کرد و بعد ازان در حق فرزند خود دعای خیر نمود ـ تا در اندک مدّت اثر مناجات پدید آمد و آن پسر عادتِ ضرر رسانی ترک نمود * حاصل مطلب ـ هر کیکه در راه زهد و تقویٰ قدم نهد گرد قصور را بقدر یک ذرّه بحالش گنجایش نباشد ـ چون جامۀ سفید که باندک غبار تلف شود و اگر سیاه باشد از آلودگی چرک و غُبار پروا ندارد ـ بیت هر کرا قرب الٰہی بیشتر