Page 38

۳۱ ہر نفس میباشد او را صد خطر حکایت ۵ - دو برادر بودند تجارت پیشہ - و از دولت بہرہ داشتند یکی را پسری و دیگری را دختری بود چون بہنگام شباب رسیدند - سخن وصلت در میان آمد - پدر عروس گفت - تا داماد من ہنر نیاموزد دختر خود را باو نخواہم داد - زیرا که مال و مکنت دنیا قابل اعتبار نیست - و کیسہ پیشہ ور ہمیشہ پر زر است - ہمچنین وقتی آن پسر بعزم سفر بار تجارت بر بست و اموالش بدریا غرق شده خود به تختہ پارہ بساحل رسید و برای تحصیل معاش کفش ہای کہنہ برداشته بر سر راہی نشست و پیشہ پینہ دوزی اختیار کرد - قضا را عمویش باسباب تجارت در آن بندر وارد شد - و او را بشناخت و بخانہ خود برد و گفت - چرا پیش ازین نگفتی که کسب پینہ دوزی میدانم تا بہ مناکحت دختر مضائقہ نمی شد - الغرض بوطن خود مراجعت نمود و دختر را بعقد ازدواج او در آورده انچہ