Page 93

صحیفه ۹۰ محاربه روس و ژاپان جلد پنجم او پیدا کرده باشد که بستن آن ممکن نباشد ، و کشتی بغرق شدن آغاز نهد . حال دوم – : هر گاه جبه خانه در کشتی هیچ نماند، وطوپ های کشتی بتأثیر کله های دشمن سراسر از کار بیفتد ، و الحاصل هنگامیکه از همه اسباب جنگ و دفع کردن دشمن محروم بماند ، و یا در مرتبات آنقدر ضایعات و کمبودی ظهور کند که تاب آوری بیرون دایره امکان شود . حال سیوم – : هرگاه در کشتی يك احتراقی یعنی سوختنی که قابل کن کردن نباشد ظهور نماید . « اما با وجود این سه حال باز هم اگر قوماندان دید که عسکر خود را بواسطه قایقها و کشتی های كوچك بهیچصورت رهایی داده نمیتواند و بهیچصورت کشتی خود را غرق کرده نمیتواند در انوقت قبول کردن عار اسارت برای او جائز است . » این سخن و مقصد نظامنامه بحری روس بسیار واضح و صریح است كه يك افسر بحری ازینکه خون ریزی بی فائده بکند تسلیم شدنش اولتر است . اما کشتی خود را نی بلکه خود را و نفری های بحری خود را تسلیم کند، و کشتی خود را بهمه حال بدست دشمن نداده بهمه حال غرق باید کند. و اگر از غرق کردن کشتی خود سراسر محروم گردد و بهیچصورت نتواند که کشتی خود را غرق کند در انوقت تسلیم میتواند نمود . در پیشها که کشتیها از چوب ساخته میشد خراب کردن و غرق ساختن آنها حقیقتاً خیلی مشکل بود ، و برای خراب کردن آنها لازم میشد که آنها را بر هوا کنند یعنی پرانند . و پراندن آنها بموجود بودن باروت بسیار زیادی موقوف بود. حال آنکه در وقت آخرهای محاربه باروت بدرجه کفایت در کشتی پیدا نمیشد . دیگر اینکه اگر کشتی را بر هوا میکردند همه طایفه های آن