Machine transcription
صحيفه ١٨٠ محاربه روس و ژاپان جلد پنجم
بر سر و رو خود میپاشیدند . این عادت قدیم تا بحال در اردوی ژاپان موجو
داست و اکثر افسران ژاپنی همین عادت را درین جنگ ( مانچوری ) رعایت
کرده اند .
« اینست که کرنیل ( اویا ) نیز در روزیکه کشته میشد بهمین طرز حرکت
نمود ، و در اثنائیکه تولی خود را به پیش سوق مینمود يك نفر عسکرش پس
مانده بود . بمجردیکه روی خود را برای آواز دادن نفرئی مذکور دور داد
يك گله دشمن بطرف چپ سرش بر خورده و مغز هایش را پراگشانده هماندم
بر خاك هلاك در افتاد . در مکتوب یاور این کرنیل که به (توکیو) نوشته بود
این معلومات ذیل مندرج بود :
« كرنیل ( اویاما ) شش بار در موقع های بسیار نازك حرب به مهلکه مرگ در
افتاده بود که از پنج آن رهائی ، و در ششمین آن بيك گله بی امان دشمن ترك
دغدغه حیات نموده است:
« اول در اثنای هجوم (کيه ن تی ین شانغ) بود. در زير يك باران شدید گله
تفنک ، و شريپنل ، و بم و رون با تولی خود به پیش حرکت کرده بود . کرنیل
بعوض شمشير يك چوب بدست داشت ، و میگفت : ( برای مغلوب کردن رو
سها همين چوب کافی و افی ست.) هر انقدر که بدشمن نزديك شده میرفتیم بارش
گله دشمن افزونی میگرفت . عصا چوب كرنيل بكله دشمن دوپاره گردید .
اگر چه برای توقف کردنش یک دو بار رجا کردیم ، ولی او هیچ التفات نکرده
( ایلری! ایلری ) یعنی ( در آید ! در آید ) گفته به پیش حرکت میکرد ، و تا کامیابی
حاصل ميشد هيچيك دقيقه توقف نورزيد .
« موقع مشکل تهلکه ناك دوم این بود که برای يك كشف ؛ اسپ خودرادر
زیر باران گله های بم و شر پنل دشمن بتاخت. بسیار بار ديديم که كرنیل در میان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
