Page 236

صحیفه ۲۳۱ وقایع از (۲) وم مارچ تا به (٤) م جلد چهارم «اینستکه این خدعه حرب نتیجه موفقیّت بخشید. روسها گمان بردند که ژاپانها باقوای عظیمه خود حرکت احاطه اجرا کردند. و از انرو بهمانطرف سه تولی توجیه انظار دقّت کرده بهمانسو آتش کردن گرفتند. و از وجود غندیکه بی صدا و بی ندا لحظه بلحظه به آنها تقرب میکردند خبردار نشدند . و سایه های سیاه سیاهی را که از میان دامها و شبکه های سیمی میگذشتند اصلاً فرق نکرده بودند. « یکی یکبار بمهای دستکشی ژاپانها بيك ولوله هول انگیزی اشتعال نموده و در عقب آن دفعه بمهاجمه هزارها نفر سپرهای استحکام غلطیدن گرفت . در هجومهای شب افسران ژاپان بر افراد معیت خود تنبیه میکردند. که دائماً بر آدمان بلند بالای قوی جثه آتش بکنند . زیرا در میان ظلمت شب سیما و اونیفورمه اشخاص فرق و تمیز نمیشد که دوست اند یا دشمن وظیفه علامت فارقه دشمن و دوست را بزرگی و کوچکی جثه نشان میداد. اما چون تاریکی شب بدرجه بود که بزرگی و کوچکی جثه نیز معلوم نمیشد. از ان رو ژاپانهادائماً فریاد میکردند که : ( ته کی قا. میقانا قا ؟ ) یعنی – آیا دوستست، یادشمن؟ و زمان بزمان صدا های « میقانا . میقانا . » شنیده میشد . « آخر الامر روسها بيك حال پریشانی تمام فرار کردند . درین وقت برف میبارید ؛ (چاپتاحو) با نعشها مالامال بود و يك حال خرابه زاری را گرفته بود. از مجروحین کسانیکه به سردی طاقت داشتند بقرارگاه فرستاده میشدند . اکثر ژاپانها دوسه زخم برداشته بودند . حتی به بعضی هفت زحمه و هشت زخمه نیز تصادف میشد . « شش ساعت آخرین محاربه برای سلاحهای روسها سراسر غیرمساعد شده بود . زیرا (سیفانتای. چانتان. پای تاچو) ضبط شده بود . ژاپانها در مقابل این موضعهای قوتمندی که غیرقابل تسخیر شمرده میشد بقدر چهار ماه متمادیاً